|
maandag 22 februari 2010 |
Klik op de strip en lees verder. Meer strips van Sandra de Haan vind je op haar website. |
|
|
woensdag 17 februari 2010 |
 In 2008 publiceerde de Hamburgse groep Blauer Montag (Blauwe Maandag) het boek "Risse im Putz", vrij vertaald "Scheur in de schone schijn". Een inspirerend boek over de praktijk en de theorie van een politieke stroming die van onderop strijd voert rond arbeid en inkomen.
De Blauwe Maandag-groep komt voort uit de beweging van de jaren 80, zoals die zich toen in Hamburg manifesteerde. Binnen het scala aan initiatieven van uitkeringsgerechtigden en mensen met gelegenheidsbaantjes vormden de Schwarze Katze (Zwarte Kat)-groepen het meest radicale deel. Het symbool van de kat vormde een directe verwijzing naar de “wildcat strikes”, de wilde stakingen zoals die bekend waren van de arbeidersstrijd in de VS en Italië.
Belangrijk voor het ontstaan van de Schwarze Katze-groepen was enerzijds de maatschappelijke discussie over "de nieuwe armoede", en anderzijds de autonome beweging en de kraakbeweging. Daarbij was met name de sociaal-revolutionaire discussie bepalend over de verbanden tussen de nieuwe massa-armoede, de wereldwijde mobilisering van arbeidskrachten, en de strijd van de autonomen en de wereldwijde onderklassen.(1)
De Schwarze Katze-groepen vormden een belangrijk deel van de autonomie als politieke beweging. Dat lag niet zozeer aan de aantallen actieve mensen, dat waren er ongeveer 100, maar aan hun offensieve collectieve optreden. De groepen beschouwden zichzelf als een onderdeel van de klassenrealiteit, wat in de praktijk betekende dat ze erop gericht waren om zich te verankeren en te verbreden in het dagelijks leven. Dat leidde, zoals te verwachten, vanaf het begin aan ook tot de onvermijdelijke discussies en confrontaties op het gebied van seksisme, racisme en homofobie. De groepen bezaten in de hoogtijdagen van 1986/1987 publieke trefpunten in vijf verschillende wijken in de stad. Die werden uit eigen middelen gefinancierd om onafhankelijk te kunnen zijn en blijven. Daarnaast hadden ze een scholingscentrum en bibliotheek, een eigen krant en diverse werkgroepen. De werkgroep arbeidsmarkt zou later de bakermat vormen voor de groep Blauer Montag. |
|
Lees meer...
|
|
|
donderdag 11 februari 2010 |
 Op woensdag 24 februari 2010 vindt de derde en laatste bijeenkomst plaats van de serie "Vakbeweging, crisis en dan?”, georganiseerd door Doorbraak en Grenzeloos. Tijdens deze bijeenkomst staat de invloed centraal van het neo-liberalisme op de organisatie van de arbeid en het dagelijks leven. Wat betekent dat inhoudelijk en organisatorisch voor het voeren van strijd?
Door continue reorganisaties en meer faillissementen is vaste en zekere arbeid een uitzondering. Zelfstandigen Zonder Personeel (ZZP), flexibele pulparbeid en uitbestedingen hebben meer en meer de overhand gekregen. Langs welke lijnen kan verzet ontstaan en hoe zou de vakbeweging daar op moeten inspelen? Klasse zal een bijdrage leveren over de Mayday-bewegingen in andere landen, die zich vooral richten op deze ontwikkelingen in de arbeid.
Woensdag 24 februari 2010 om 19:00 uur.
In het IIRE, Lombokstraat 40, Amsterdam.
De avond is vrij toegankelijk, ook voor wie de eerdere bijeenkomsten niet heeft meegemaakt. |
|
|
maandag 08 februari 2010 |
 De Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD) heeft de Nederlandse burgemeesters een heuse waarschuwingsbrief gestuurd over de aanstaande verkiezingen. De AIVD waarschuwt daarin niet voor aanslagen, corrupte bestuurders of een nieuwe financiële crisis die de door hen zo aanbeden economische stabiliteit bedreigt. Nee, de speurneuzen hebben nu echt wat ontdekt! De Anti-Fascistische Actie (AFA) belt wel eens naar gemeentelijke instanties of zaaleigenaren en stelt zich daarbij niet altijd netjes voor als meneer of mevrouw AFA. Bovendien gaat de AFA niet meer altijd zelf de strijd aan met de nazi’s van de NVU. De actiegroep probeert ook de lokale bevolking te bewegen om zich te laten horen tegen nazi-demonstraties in hun woonplaats. Zo hee!
Maar dat is nog niet alles. De AIVD heeft ontdekt dat er “in 2009 binnen AFA een werkgroep is opgericht die het doel heeft om de plannen van de PVV in kaart te brengen met het oog op de gemeenteraadsverkiezingen”. De AIVD doelt op de groep Wilders Sluit Ook Jou Uit. Zo, dat was me een onderzoek om dat boven tafel te krijgen!
Of Wilders Sluit Ook Jou Uit nou zo gefocust is op de gemeenteraadsverkiezingen valt danig te betwijfelen, maar wie weet. De werkgroep organiseerde samen met anderen, zoals Doorbraak, in Waddinxveen een rustig en regenachtig verlopen protest tegen de PVV. En begin november 2009, schrijven de speurneuzen, “trok een fakkeloptocht in Arnhem ongeveer 200 deelnemers. Naast (veelal jonge) anti-fascisten namen daaraan ook oudere verontruste burgers en allochtone Nederlanders deel”. Er hadden veel meer dan 300 demonstranten kunnen zijn als de demonstratie vooraf meer bekendheid had gekregen, zo bleek wel uit reacties van omstanders, van wie een deel zich spontaan aansloot.
Deze mobilisatie door Wilders Sluit Ook Jou Uit lijkt de AIVD een beetje te beangstigen. "Op zich is een en ander geoorloofd", concluderen de gleufhoeden. Maar de AIVD zit natuurlijk niet te wachten op een opleving van links. Hoewel het nog geen grote beweging tegen de PVV is, probeert Wilders Sluit Ook Jou Uit de apathie te doorbreken die er onder parlementair en deels ook buitenparlementair links heerst rond het door Wilders geleide PVV-bedrijf. Politici vinden tegenwoordig dat de PVV alleen in het parlement bestreden mag worden. Zo legden politici begin 2008 een cordon sanitaire aan tegen anti-racisten. Wilders Sluit Ook Jou Uit komt van onderop met een beginnend handelingsperspectief dat niet het heil verwacht van de parlementaire politiek. Gericht tegen de dreigende PVV, maar niet inkaderbaar door de bestuurders van Nederland.
Minister Ter Horst (PvdA) van Binnenlandse Zaken, die de waarschuwende brief aan de burgemeesters stuurde, maakt hiermee een klassieke sociaal-democratische fout: om extreem-rechts (PVV) te bestrijden moet parlementair links de grootst mogelijke afstand houden van politieke groepen die én van extreem-rechts én van het kapitalisme af willen. Dom, want rechts gebruikt wel extreem-rechts om aan de macht te komen. Zo schuwen CDA en VVD het niet om met de PVV een regering te gaan vormen, zoals ze met de LPF ook deden. De PVV moet inmiddels helemaal in een deuk liggen van het lachen over hoe extreem verkrampt de PvdA probeert om de PVV geen kans te geven zich als underdog te profileren.
Ook de AFA zelf heeft inmiddels een reactie gepubliceerd op de AIVD. Volgens de anti-fascisten staan de brief en notitie van de dienst "bol van de feitelijke onjuistheden omtrent de werkwijze van deze anti-fascistische en anti-racistische actiegroep". AFA: "Zéér beklagenswaardig is de wijze waarop AFA in de brief van de AIVD willens en wetens als geweldsbeluste, extremistische organisatie wordt weggezet. AFA stelt zich ten doel op geweldloze (doch weerbare) wijze, racistische en fascistische organisaties en ideeën zo veel als mogelijk te bestrijden. Wij vinden het onbegrijpelijk, dat iemand dit streven doelbewust als ‘extreem’ of gewelddadig zou willen afschilderen."
"In haar brief aan de Nederlandse burgemeesters gaat de AIVD onder andere in op een actiecampagne tegen Wilders waaraan AFA (naast andere actiegroepen) deelneemt. De activiteiten die het afgelopen jaar door deze actiecampagne zijn ontplooid, bestonden zonder uitzondering uit het organiseren van debatten, het publiceren van achtergrondinformatie en het houden van volstrekt geweldloze demonstraties, waaronder een zeer succesvolle fakkeltocht in november vorig jaar in Arnhem. De AIVD stelt in haar schrijven weliswaar niet expliciet dat het een gewelddadige campagne betreft, maar die suggestie wordt duidelijk en doelbewust gewekt. De wijze waarop de AIVD deze volstrekt legale en geweldsloze campagne probeert te criminaliseren, is ronduit schandalig", aldus AFA.
Hoewel buitenparlementair links momenteel in het algemeen niet bijzonder sterk is, acht de AIVD het kennelijk toch nodig om er bij tijd en wijle flink tegen te hetzen. Vier maanden geleden moesten de activisten van de Anarchistische Anti-deportatie Groep Utrecht (AAGU) die ageren tegen het migratiebeleid het al ontgelden. Die hebben zich inmiddels solidair verklaard met AFA. Ook bijvoorbeeld krakers en dierenrechtenactivisten krijgen er regelmatig van langs. Misschien is het allemaal preventief bedoeld? Ligt er volgens de dienst weer een opkomst van radicaal-links in het verschiet, nu de gevolgen van de crisis voelbaar gaan worden in ons dagelijks leven? Vergelijkbaar met de actiebeweging aan het begin van crisisjaren 80?
Willem Slaapmaat |
|
|
maandag 08 februari 2010 |
Klik op de strip en lees verder. Meer strips van Sandra de Haan vind je op haar website. |
|
|
vrijdag 05 februari 2010 |
 Sinds 1 juli 2008 mochten Iraniërs en Nederlanders met een Iraanse achtergrond bij bepaalde locaties in Nederland niet meer naar binnen en werden ze geweigerd bij meerdere universitaire opleidingen. Studenten met een Iraanse achtergrond stapten naar de rechtbank. Die stelde hen onlangs in het gelijk: de sanctieregeling moet van tafel. Jelle Klaas, de advocaat van de studenten: "De staat is met dit geweldige vonnis terecht gestraft voor het discrimineren van een bevolkingsgroep. De rechtbank heeft ons op alle belangrijke punten gelijk gegeven."
Kawe Bitaraf is student. Hij heeft weliswaar een Iraanse achtergrond, maar geen Iraans paspoort. Bitaraf is Nederlander. En net als elke andere Nederlander wil hij zelf kunnen bepalen wat hij doet met zijn leven. Hij wil zelf kunnen kiezen welke studie hij gaat doen. Maar dat mocht niet meer. Negen masteropleidingen, waaronder delen van kernfysica, wiskunde en scheikunde, stonden voor hem en andere 'Iraniërs' niet open, besloten de ministers Ronald Plasterk en Maxime Verhagen in 2008. Want in de ogen van de Nederlandse overheid zou hij loyaal kunnen zijn aan het Iraanse regime en zou hij de kennis die hij daar op kan doen, ter beschikking kunnen stellen aan het Iraanse atoomprogramma.
De rechter heeft nu geoordeeld dat deze discriminatie door de Nederlandse overheid is verboden. Alle Nederlanders van Iraanse afkomst worden door de regeling gestigmatiseerd en gediscrimineerd. Noch de VN, noch de EU hebben opgeroepen tot het uitsluiten van een bevolkingsgroep. Alleen Nederland heeft daarvoor gekozen, aldus de rechtbank. Die oordeelde verder dat de regeling discriminerend is omdat alle mensen van Iraanse afkomst erdoor worden uitgesloten, terwijl tegelijk alleen mensen van Iraanse afkomst worden uitgesloten. Dat vindt de rechter dus niet toelaatbaar. Bitaraf was in de zomer van 2009 nog voorzichtig over wat de rechter zou besluiten: “We hebben sowieso gelijk. Nu gaat het erom gelijk te krijgen.” In dit geval is dat gelukt.
Willem Slaapmaat |
|
|
donderdag 04 februari 2010 |
 In Turkije vindt vandaag een algemene staking plaats uit solidariteit met de strijd van de arbeiders van het voormalige staatsbedrijf TEKEL. Die staan vanwege hun al ruim 50 dagen durende staking bloot aan een ongekende repressie. Internationaal groeit de steun voor hun strijd. In Nederland is de zaak opgepakt door de activist Meriç Esin, spreker op de 1 mei-viering van Doorbraak in 2008. Hij roept op om vandaag nog solidariteitsverklaringen te sturen en geld over te maken. Hieronder een samenvoeging van teksten die hij de afgelopen dagen rondstuurde.
De vele duizenden arbeiders van de tabaksverwerkende divisie van de Turkse voormalige staatsgigant TEKEL zijn al sinds bijna twee maanden in actie. Ze eisen behoud van werkgelegenheid en werkgarantie op basis van vaste arbeidsovereenkomsten, zonder verlies van hun primaire en secundaire arbeidsvoorwaarden en andere sociale rechten en verworvenheden, zoals zij die tot nu toe genoten. Zaken die ze dreigen te verliezen na het besluit van de Turkse Hoge Raad voor Privatisering onder leiding van premier Erdoğan om in navolging van de dranken- en sigarettendivisie van TEKEL nu ook de tabaksverwerkende divisie te privatiseren en aan British American Tobacco te verkopen.
De actievoerende arbeiders trotseren sinds bijna twee maanden de ongunstige harde weersomstandigheden en het ongemak van langdurig actie voeren, in de open lucht, op de straten en pleinen van hoofdstad Ankara. In de afgelopen tijd zijn ze ook nog eens regelmatig door speciale politie-eenheden aangevallen, geslagen, met waterkanonnen bespoten en met pepperspray geterroriseerd. Er vielen daarbij veel gewonden. Sommigen raakten bewusteloos of waren er zo slecht aan toe dat zij met spoed naar ziekehuizen gebracht moesten worden. Anderen werden geboeid en naar politiebureaus weggevoerd, waar ze verder mishandeld werden en willekeurig vastgehouden zijn. |
|
Lees meer...
|
|
|
woensdag 03 februari 2010 |
 Doorbraak Leiden dreigt haar kantoor kwijt te raken. Vanaf 19 februari 2010 mag de gemeente Leiden de gekraakte panden aan de Koppenhinksteeg, waarin de afdeling gevestigd is, van de rechter ontruimen.
In de panden zitten ook andere politieke organisaties, zoals stichting Gebladerte (de uitgever van de Doorbraak-krant), politiek informatiecentrum De Invalshoek en anti-racisme organisatie De Fabel van de illegaal. En ook de culturele organisaties Bar en Boos en Eurodusnie zijn er gevestigd.
Het Leidse gemeentebestuur wil de waarde van de politieke en culturele organisaties niet inzien. Op landelijk niveau ligt kraken ook onder vuur en worden woongroepen, actiecentra en culturele initiatieven bedreigd met een kraakverbod. De Tweede Kamer vond zelfs dat kraken niet hard genoeg bestraft kan worden.
Demonstreer mee op zaterdag 13 februari 2010 om te laten zien dat we ons daardoor niet laten afschrikken! We laten onze panden niet zomaar afpakken! Verzamelen om 13:00 uur bij de Koppenhinksteeg in Leiden. |
|
Lees meer...
|
|
|
woensdag 03 februari 2010 |
 Op 1 februari 2010 hield de Amsterdamse omroep Salto een benefietuitzending. Die was in zijn geheel gewijd aan de aardbevingsramp in Haïti. De strijdbare anti-koloniale publicist Sandew Hira ging tijdens de uitzending (vanaf 23 minuten en 45 seconden) in debat met de racistische “slavernijdeskundige” Piet Emmer. Die had kort tevoren in De Volkskrant beweerd dat het voor de Haïtianen beter zou zijn geweest als hun slavenopstand van 1804 zou zijn mislukt. Het eiland was volgens hem namelijk ooit een rijke en welvarende kolonie. Nadat de slavenopstand was gelukt, werd de onafhankelijkheid van Haïti uitgeroepen. Vandaag de dag is het een van de armste landen ter wereld.
Hira wees Emmer erop dat het nogal onbeschaafd is om een ramp als die van Haïti te voorzien van het commentaar dat het beter zou zijn geweest als de Haïtianen slaven waren gebleven. Daarna legde hij uit dat het merendeel van de Haïtianen helemaal geen welvaart kende in de koloniale periode. Er leefden toen ongeveer 500 duizend zwarte slaven die wreed werden onderdrukt door een minderheid van zo'n 30 duizend witten.
De armoede van het onafhankelijke Haïti was de wraak van de westerse koloniale mogendheden, die het land tot op de dag van vandaag uitzuigen en onderdrukken, zoals onder meer te lezen valt in "Haitian Earthquake: Made in the USA. Why the Blood is on Our Hands" van Ted Rall en in hoofdstuk 8 van "Year 501: The Conquest Continues" van Noam Chomsky. Volgens Emmer had het land beter een kolonie kunnen blijven onder leiding van witten. Want als zwarten op eigen kracht een land gaan besturen, dan wordt het een zooitje, zo leek hij in de krant te suggereren. In het tv-debat moest Emmer na forse kritiek van Hira uiteindelijk toegeven dat er geen enkel verband bestaat tussen de huidige armoede van Haïti en het slagen van de slavenopstand in 1804. Zo werd de racistische professor publiekelijk even te kakken gezet.
Harry Westerink |
|
|
Misschien dat sommige trouwe lezers het zich al afvroegen. Waar blijft de Doorbraak-krant? Die verschijnt toch iedere twee maanden?
