|
woensdag 29 april 2009 |
 De geassimileerde …
“Jah, vroeger was het anders. Vroeger was mijn leven politiek. Ik was veel op straat. Veel demo’s, veel acties. Ik geloofde er in. Ik geloof er nog steeds in. Maar nu gebeurt er niets. Kijk maar om je heen. Alle rechten worden afgepakt van mensen, mensen worden ontslagen. Maar niemand gaat de straat op. Jah, ik inderdaad ook niet. Maar ik ga niet in mijn eentje. Vroeger gingen we massaal de straat op. Vroeger was het zo anders. Nu zijn de mensen te passief. Iedereen heeft een baan en kinderen. Jah, ik heb ook een baan. Ik moet toch eten.”
De klassieke …
“Het volk moet bewust gemaakt worden. De mens is vervreemd. Mensen zijn a-politiek. We moeten het proletariaat mobiliseren tegen de bourgeoisie. Het proletariaat moet in opstand komen en uiteindelijk de macht overnemen. Alleen dan zal de mens gelukkig zijn. Dat is het doel van mijn beweging. Wij vergaderen één keer in de week met z’n allen, zes man, over hoe we de revolutie kunnen bereiken. Ik merk de laatste tijd dat Hans en ik in sommige gevallen andere opvattingen hebben dan de andere vier. Misschien dat Hans en ik een beweging voor onszelf gaan beginnen.”
De snelle …
“Hé, je moet je bij ons aansluiten. Je moet lid worden. Wij zijn de enige linkse beweging die ook echt wat doet. We zijn actief op straat. Morgen hebben we een actie tegen de minister-president. Je moet daar bij zijn. Het is belangrijk dat we daar massaal bij zijn. Kom morgen ook. Neem ook anderen mee. Sluit je bij ons aan. Wij zijn de enigen die ook echt revolutionair zijn. We groeien snel. Weg met deze overheid. We strijden hand in hand. We willen revolutie. Dat is de enige oplossing. Weg met het kapitalisme. Kapitalisme is de oorzaak van alle ellende, van alle oorlogen, van alle slechte dingen op aarde. We moeten vechten tegen het kapitalisme, tegen onze vijanden. Alles moet van iedereen zijn. Maar dat kan alleen als jij je bij ons aansluit. Dus word lid. Kom op.”
De luie …
“‘Wie maakt de notulen?’, werd er dan gevraagd. En dan viel er een stilte. Ik ging altijd net doen of ik iets aan het schrijven was. Maar ja, volgens mij had iedereen me wel door. Boeien. De pijnlijke stilte werd meestal na een tijdje voor een van ons net iets te veel, waarna hij zich maar opofferde. Niet omdat hij zo sociaal was, of zo lief. Nee hoor. Gewoon omdat de pijnlijke stilte niet meer draaglijk was. We vergaderden, vergaderden en vergaderden. En steeds was het onderwerp: wat moeten we doen, waarom doen we niets? ‘We moeten meer activiteiten hebben, meer acties, vaker de straat op’, zei iemand dan. Ja, ja, dat weten we nu wel. Het heeft geen zin om dat elke keer maar weer te zeggen. En als iemand iets had beloofd en niet gedaan, dan voelde hij toch een schaamte. Hij werd een beetje rood. En die schaamte, die rode kleur op de wangen, gaf mij nog hoop. Stel dat dat ook niet meer bestond.”
Cihan Ugural |
|
|
maandag 27 april 2009 |
 Doorbraak-activist Cihan Ugural spreekt dit jaar op de 1 mei-viering in Almelo. De dag van eenheid, solidariteit en strijd van de arbeiders wordt daar gevierd door de Turkse verenigingen SDO, ATIB, OTDIB en TDVH die zijn gekoppeld aan de federatie FTDVT. Alle leden en vrienden zijn welkom. Plaats: ATIB Bornerbroeksestraat 19, Almelo, aanvang 19:30 uur.
Doorbraak-activist Bob Wester spreekt die middag op de anti-kapitalistische 1 mei-demonstratie in Den Bosch. Hij zal daar ingaan op de noodzaak en de mogelijkheden om ons te organiseren voor het effectief vergroten van onze bestaanszekerheid. De Mayday Den Bosch begint om 14:00 uur op het Leonardo da Vinciplein aan de achterzijde van het station.
Na afloop van de Bossche demonstratie reizen we naar Nijmegen om daar de strijdbare dag voort te zetten op de Doorbraak-bijeenkomst in Nijmegen. Die begint om 19:30 uur in de Grote Broek aan de Van Broeckhuysenstraat 46.
De uitnodiging om te spreken in Den Bosch volgt op het aanhalen van de banden van Doorbraak met Bossche activisten. Op vrijdag 17 april 2009 verzorgden twee leden van Doorbraak een info-avond in de lokale kraakkantine Knoflook. Na een inleiding over Doorbraak als organisatie is er gesproken over het gevaar van het rechts-populisme en mogelijke tegenstrategieën. Hoewel de opkomst van 10 mensen wat tegenviel, werd dit ruimschoots gecompenseerd door de actieve en kritische bijdragen van de aanwezigen. Vooral de discussie over de balans tussen de noodzaak van het leggen van allianties met anderen die politiek niet op alle gebieden in ons straatje liggen en de grenzen die je kan of moet stellen in deze samenwerking was uitdagend. Ter afsluiting hebben we op een feestelijke manier de eerste exemplaren van de gloednieuwe Doorbraak-krant verspreid. |
|
|
maandag 27 april 2009 |
 A) Nee, rechts wint aan kracht en dat is slecht voor de mensen met lage inkomens.
B) Ja, de eerste Doorbraak-krant is uit!
1 Mei 2009. Bijeenkomst van Doorbraak, open voor iedereen.
Lezing, debat, krantpresentatie, poëzie, muziek en feest.
Rechten voor arbeiders zijn in een lange strijd verworven, maar staan onder druk. 1 Mei is al sinds 1890 in vele landen de dag om bij deze strijd stil te staan en om het bestaan van een arbeidersbeweging te vieren. Ook in Nijmegen wil de linkse basisorganisatie Doorbraak aandacht geven aan deze dag en de vraag stellen: Valt er eigenlijk nog wel wat te vieren? Rechts(-populisme) wint immers aan kracht, onder meer door het aanwakkeren van angst voor migranten, en lijkt zelfs populair te zijn onder een flink deel van de arbeiders in Nederland.
Bob Wester van Doorbraak gaat niet alleen in op de vraag wat de sociaal-economische plannen van Geert Wilders zouden kunnen gaan betekenen voor werkenden en mensen met een uitkering in Nederland. Wester zal vooral aangeven welke dilemma`s dit voor links oplevert en aanzetten geven voor een tegenstrategie vanuit de basis. Vooraf zal historicus Ron Blom, met voorbeelden uit de geschiedenis, aantonen waarom een strijdbare en democratische arbeidersbeweging het beste middel tot ‘inburgering’ is. Zo kunnen we de actualiteit, in het licht van de geschiedenis, beter lezen.
Ook zal er feest met muziek en gedichten zijn. Het eerste nummer van de Doorbraak-krant wordt gepresenteerd door redactiemedewerker Sandor Schmits. De muziek wordt verzorgd door de ‘gitaristen uit Deventer’ en er worden gedichten vanuit de onderkant van de samenleving voorgedragen door ‘Dwarsligger’.
Wij nodigen iedereen van harte uit om deze avond langs te komen, met ons mee te luisteren, te praten en de komst van onze nieuwe krant te vieren!
1 Mei
Grote Broek (de Klinker)
Van Broeckhuysenstraat 46, Nijmegen
Deur open 19:30 uur, aanvang 20:00 uur.
Downloads: A4-flyers en A3-posters in pdf voor de bijeenkomst. |
|
|
zondag 26 april 2009 |
 De PVV van Geert Wilders wordt terecht aangevallen op haar racistische en nationalistische standpunten, waar de partij zich het meest op profileert. Op sociaal-economisch vlak varen de rechts-populisten een gemengde neo-liberale en conservatieve koers, vooral in het belang van de middenklasse en het bedrijfsleven. Een kijkje in de PVV-keuken.
Wilders heeft zijn naam als showpoliticus opnieuw bewezen tijdens het Kamerdebat eind maart 2009 over de economische crisis. Toen de regeringspartijen CDA, PvdA en ChristenUnie hun maatregelen om de crisis te beteugelen aan de Tweede Kamer presenteerden, liep de hele PVV-fractie de zaal uit. Wilders weet het gebrek aan democratie in het parlementaire systeem waar hij zelf al jarenlang deel van uitmaakt, slim uit te buiten door voortdurend de underdog te spelen. Vaste doelwitten van zijn aanvallen vormen “de Haagse politieke elite” met zijn enorme bureaucratie en de multiculturele samenleving die de deur zou hebben opengezet voor “de Marokkaanse straatterroristen” en “de islamitische kolonisten”.
|
|
Lees meer...
|
|
|
zaterdag 25 april 2009 |
 Fethullah, een vluchteling zonder verblijfsrecht, heeft al enige jaren knieklachten. Tijdens een aantal orthopedische behandelingen blijkt dat hij blijvend kruisbandletsel heeft. Zijn huisarts zegt dat hij daaraan echt geopereerd moet worden. Gewapend met een verwijsbrief bezoekt Fethullah vervolgens het inloopspreekuur van De Fabel van de illegaal, een illegalensteungroep in Leiden. Daar maakt een medewerkster voor hem een afspraak bij het Leidse Diaconessenziekenhuis. Maar dan zegt dat ziekenhuis dat hij wel alle operatiekosten zelf moet betalen. Men heeft namelijk geen contract afgesloten met het College van Zorgverzekeringen (CVZ). Dat is de uitvoerende instelling van de nieuwe financiële regeling voor medische zorg aan illegalen, die begin 2009 is ingegaan. Het ziekenhuis kan zodoende de kosten van deze “planbare zorg” niet declareren bij dat college. Bij navraag blijkt dat geen enkel Leids ziekenhuis zo’n contract heeft met het CVZ. Leidse illegalen moeten hun zorg dus maar in ziekenhuizen buiten Leiden gaan zoeken.
De Fabel-medewerkster neemt vervolgens contact op met het CVZ en vraagt welk ander ziekenhuis in de regio dan wel een contract afgesloten heeft. Genoemd wordt het Medisch Centrum Haaglanden (MCH) in Den Haag. Daarop schrijft Fethullahs huisarts een nieuwe verwijsbrief. Maar wat blijkt tijdens het maken van een afspraak? Ook bij het MCH moeten illegalen zelf opdraaien voor de kosten. Hoewel Fethullah uitlegt dat hij geen geld heeft, weigert het MCH hem te helpen. Opnieuw belt de Fabel-medewerkster naar het CVZ. Dat college legt uit dat ziekenhuizen weliswaar verplicht zijn om een financiële bijdrage te vragen van de onverzekerbare illegale patiënt, maar dat dat geen motief mag zijn om niet te helpen. Wel mag een ziekenhuis na onderzoek van de patiënt bepalen dat de zorg “niet noodzakelijk genoeg” is. Maar aan zo’n onderzoek is Fethullah niet eens toegekomen.
De polikliniek orthopedie van het MCH blijkt sowieso helemaal niets van de CVZ-regeling af te weten. En van een contract met het CVZ dus ook niet. Een afspraak maken voor een behandeling blijkt simpelweg onmogelijk. En dat is ook volkomen logisch, volgens een uiterst onvriendelijke medewerkster van de polikliniek. “Ik ga ook niet naar het buitenland om me als illegaal gratis te laten opereren!”, merkt ze nijdig op, zonder ook maar iets te weten van Fethullahs moeilijke leven als afgewezen vluchteling. Na veel telefoontjes, gezeur en gedoe meldt de MCH-debiteurenafdeling dat “meneer” eerst een bewijs van “een instantie, bijvoorbeeld een advocaat” moet overhandigen aan het ziekenhuis om aan te tonen dat hij geen geld heeft. Fethullah moet dus een advocaat gaan lastig vallen met de vraag om op papier te zetten wat hij zelf al talloze malen heeft verklaard. Maar veel illegalen hebben geen advocaat en geen geld om er een te betalen. En wat zegt zo’n verklaring nu eigenlijk? Maar door deze irritante paternalistische en bureaucratische aanpak loopt Fethullah nog steeds met flinke pijn in zijn knie rond. De Fabel blijft zich inzetten om deze door het ziekenhuis opgelegde bewijslast van tafel te krijgen.
Harry Westerink |
|
|
vrijdag 24 april 2009 |
Door Tim Looten. Meer strips in deze reeks vind je op maroc.nl. |
|
|
donderdag 23 april 2009 |
 Vervelend gedrag is kennelijk erger als het vertoond wordt door “allochtonen”. Het klagen over Marokkaans-Nederlandse “probleemjongeren” is tegenwoordig volkssport nummer een. En het verzinnen van maatregelen tegen die jongeren is inmiddels tot een geliefd tijdverdrijf geworden van Tweede Kamerleden. Dat het maken van speciale regels voor mensen op basis van hun etniciteit racistisch is, daar maalt bijna niemand meer om.
“We hebben zeker nog 8 tot 10 jaar problemen met Marokkaanse jochies”, voorspelde onlangs de PvdA-minister voor Integratie Eberhard van der Laan, van wie eerder nog niet bekend was dat hij in de toekomst kan kijken. Het gaat nog jaren duren voordat die “op het gemiddelde niveau” zitten, waarschuwde de bewindsman. In februari 2009 presenteerde hij samen met drie andere ministers een stigmatiserende “Marokkanenbrief”. Daarin staat een hele reeks repressieve overheidsmaatregelen opgesomd tegen de jongeren, die steeds gemakkelijker worden uitgemaakt voor “straatterroristen” met een “anti-westerse levensstijl”.
In de brief schrijft de regering dat er intensief “gezinsmanagers” ingezet moeten gaan worden in Marokkaans-Nederlandse “multiprobleemgezinnen”. “Eén vaste professional” zou daarbij “structuur” moeten gaan brengen in zo’n “risicogezin” en onder meer voor “goede maaltijden” moeten gaan zorgen. Ook streeft het kabinet naar “extra straatcoaches” die Marokkaans-Nederlandse jongens op straat in de gaten moeten houden. Verder wil men “8 tot 8-coaches” die die jongens moeten begeleiden bij het naar school gaan en bij het huiswerk maken. En tenslotte komt de regering ook met wijkverboden voor “overlast veroorzakende reljeugd”.
Er wordt zo gegrossierd in racistische en asociale maatregelen tegen Marokkaans-Nederlandse jongeren. Maar ondertussen wachten we nog steeds op de eerste serieuze maatregelen tegen de asociale hangouderen in de Tweede Kamer, de banken en andere bedrijven die de economie de afgelopen jaren zo vakkundig naar de afgrond hebben geleid. Hun asociale gedrag veroorzaakt gigantisch veel overlast aan de onderkant van de samenleving.
Voor de rechts-populisten van Trots Op Nederland (TON) en de PVV gaat de aanpak van Van der Laan natuurlijk lang niet ver genoeg. Rita Verdonk wil ook een verbod op het dragen van kapuchons. Volgens de TON-leidster wordt het op opsporingscamera’s duidelijk dat “Marokkaans-Nederlandse criminelen” vaak vervolging ontlopen “doordat ze onherkenbaar zijn vanwege hun kapuchon”. Net als Van der Laan blijkt ook Verdonk helderziende gaven te hebben, want zelfs mensen met een onherkenbaar uiterlijk weet ze nog te ontmaskeren als Marokkaans-Nederlandse “rotgasten”.
PVV-Kamerlid Fleur Agema pleitte er zelfs zonder blikken of blozen voor om de politie “met scherp” te laten schieten op dat soort “relschoppers”. Agenten mogen daarbij van haar “gericht op de knieën” schieten. Zo worden jonge Marokkaanse Nederlanders ook letterlijk tot schietschijf gemaakt voor en door de groeiende probleemgroep van racistische “autochtone” Nederlanders.
Harry Westerink |
|
|
woensdag 22 april 2009 |
 In het boek “Tropenlevens” beschrijven een reeks wetenschappers de levens van 10 vooraanstaande personen uit de geschiedenis van de Nederlandse koloniën in “de Oost” (Nederlands-Indië) en “de West” (Suriname). Verreweg de meeste geportretteerden stelden zich kritisch op tegen het Nederlandse kolonialisme. Het gaat om de Surinaamse activiste Grace Schneiders-Howard, die als eerste en enige vrouw in 1938 in de Koloniale Staten werd gekozen, Tjalie Robinson, de grondlegger van het Indische culturele leven in Nederland, de KNIL-militair Frederik Hirschmann, de Surinaamse auteur, journalist en anti-fascist Albert Helman, de Indonesische communist Tan Malaka, de romanschrijfster Madelon Lulofs, de Surinaamse dichter en politicus Robin Raveles, de Indonesische sociaal-democratische nationalist Sutan Sjahrir, de politicus Henck Arron, die Suriname in 1975 naar de onafhankelijkheid leidde, en de in Nederlands-Indië levende islamitische geleerde en opiniemaker Sayyid Uthman.
Aan het einde van het boek wordt een vergelijking gemaakt tussen heldenverering in Indonesië en Suriname. In Indonesië probeert vooral de overheid dat te stimuleren. Er verschijnen daar veel boeken over nationale helden, maar die zijn weinig populair. In Suriname ligt het initiatief voor de heldenverering meer bij particulieren. Surinaamse en Indonesische helden hebben bijgedragen aan de vorming van een nationale identiteit en aan de opbouw van Surinaams en Indonesisch nationalisme. Vooral de machthebbers in die landen hebben daar belang bij. Nationale helden mogen daarom niet controversieel zijn of de scheve machtsverhoudingen tussen klassen, etnische afkomsten of mannen en vrouwen op scherp zetten.
“Tropenlevens” laat een heel ander type held zien dan de koloniale zeerovers die vanouds in Nederland worden vereerd, zoals Michiel de Ruyter en Piet Hein. Opvallend is verder dat in Surinaamse en Indonesische kringen zeer populaire personen als de anti-fascistische verzetsstrijder Anton de Kom en de anti-koloniale auteur Pramoedya Ananta Toer in het boek veel minder aan bod komen.
“Tropenlevens. De (post)koloniale biografie”, Rosemarijn Hoefte, Peter Meel en Hans Renders. Uitgeverij: Boom, € 24,50. ISBN: 9789085065524.
Roel Nagel |
|
|
woensdag 22 april 2009 |
|
 Doorbraak heeft nu ook een krant! Onlangs is het eerste dubbeldikke kennismakingsnummer verschenen, vol informatieve artikelen en discussies, boekbesprekingen, aankondigingen en enkele strips. Een krant met een strijdbaar links geluid. De nadruk in de nieuwe tweemaandelijkse uitgave zal liggen op de thema’s waarop Doorbraak momenteel vooral actief is: inburgering, organizing, neo-kolonialisme en anti-fascisme. Daarnaast besteedt de krant uitgebreid aandacht aan alles wat beweegt rond racisme en migratiebeheersing. En er beweegt nogal wat. De wereld om ons heen verandert in een razend tempo. We worden al jaren geconfronteerd met het opkomende rechts-populisme en een migratiebeleid dat steeds meer over lijken gaat. En daar zijn nu nog de wereldwijde economische en ecologische crises bijgekomen. Doorbraak ziet het opbouwen van een nieuwe en vernieuwende linkse tegenkracht daarom nu als des te belangrijker. Ook daarover wordt in de nieuwe krant nagedacht en bericht.
Klinkt interessant? Neem dan nu een jaarabonnement. Je ontvangt dan niet alleen de tweemaandelijkse krant, maar je steunt ook direct Doorbraak bij haar belangrijke werk. Maak 25 euro over op giro 95225 t.n.v. stichting Gebladerte te Leiden en vermeld daarbij duidelijk je naam en adresgegevens. Minima kunnen volstaan met 13 euro. Wil je liever eerst eens kennismaken met het blad? Mail dan “kennismakingsnummer” naar
Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken
en we sturen je het eerste nummer gratis op. Vergeet daarbij niet je adresgegevens te vermelden. De redactie |
|
|
dinsdag 21 april 2009 |
 Een PVV-achtige kop boven een artikel lijkt de voorkeur te hebben boven nieuws belichten. De Amsterdamse PvdA-wethouder Lodewijk Asscher geeft in De Volkskrant van 21 april 2009 opmerkelijke kritiek op de Wet Inburgering, maar de krant kopt: "Verbied neef-nicht huwelijken".
In De Volkskrant van 21 april noemt Asscher dingen die veel beter kunnen in de hoofdstad: "Bijvoorbeeld de inburgering. Wij denken dat we mensen verder helpen als we ze vertellen: ‘U moet een cursus volgen, maar u leert daar wellicht niets, en als u niet op tijd examen doet, betaalt u 270 euro.’ Onze boodschap is: ‘Het interesseert ons niet.’." Het bestaande systeem van inburgering moet worden vervangen door burgerschapstrainingen en taal, zegt Asscher ook. Wil Asscher nu de inburgeringsplicht, met zijn systeem van boetes en dreigementen, afschaffen? Dat zou nieuws zijn!
De Volkskrant zet echter als kop boven de sterk verkorte tekst van Asschers 'Amsterdam-lezing': "Verbied neef-nicht huwelijken". Asscher maakt namelijk in zijn lezing een statement tegen deze liefdes, evenals tegen "ongebreidelde huwelijksimport en gezinsherenigingsmogelijkheden". Nu zijn die zeker niet ongebreideld, zoals velen weten die samen met hun geliefde uit een niet-westers buitenland hier willen wonen. Jammer dat De Volkskrant een oproep tot verbieden uit de tekst promoveert tot kop boven het artikel en niet de oproep tot afschaffen van de inburgeringsplicht. De Volkskrant maakt een potje van Asschers lezing. Maar de Amsterdamse PvdA zet zijn verhaal wel trots op de eigen site. Hopelijk geeft de volledige lezing vanavond meer duidelijkheid over wat Asscher met de Wet Inburgering wil.
Willem Slaapmaat |
|
|
