|
maandag 26 oktober 2009 |
 Stel je voor: je heet Ali en je bent geboren in Marokko. Je bent naar Nederland gekomen om een beter leven te krijgen. Je werkt hier 12 uur per dag in de bloementeelt. Je rug gaat kapot, je handen, je knieën. Je betaalt premies en belastingen. Je hebt een sofi-nummer, je werkt “wit”. Maar je hebt geen verblijfsrecht. Wel heb je het recht om uitgebuit te worden. Door het zware werk word je ziek. Je kunt de linkerkant van je lichaam nauwelijks meer gebruiken. Je wordt arbeidsongeschikt verklaard en krijgt een uitkering.
Je wordt opgepakt. Je verliest je uitkering. Ze zeggen dat je het land uit moet. Je wordt opgesloten in de bajesboot in Rotterdam. Je gaat in hongerstaking, uit protest tegen je dreigende deportatie. Je lichaam is een van de weinige wapens waarmee je nog kunt vechten. Dat wapen zet je in, misschien tot de dood erop volgt. Ze verplaatsen je naar het gevangenisziekenhuis in Den Haag. Je stopt met de hongerstaking. Ze sluiten je daarna op in illegalengevangenissen in Zeist, Zaandam, Zestienhoven en Dordrecht. Je gaat opnieuw in hongerstaking. Weer beland je in het gevangenisziekenhuis in Den Haag. Je krijgt gelukkig bezoek van mensen die je willen ondersteunen. Maar er komt ook een tegenstander bij je langs, een medewerker van de IND. Die zegt: “We kunnen je wel naar een mooi hotel sturen als je stopt met je hongerstaking.” Met dat “mooie hotel” bedoelt hij de illegalengevangenis in Alphen aan den Rijn. Na bijna twee maanden ga je weer eten. Je bent er lichamelijk bar slecht aan toe. Uiterlijk zie je er mager en kwetsbaar uit. Maar innerlijk ben je ongebroken. Ze krijgen je niet klein.
Je wordt overgeplaatst naar uitzetcentrum Schiphol-Oost. Ze willen je snel gaan uitzetten. Op een dag brengen ze je naar het vliegtuig. Ze vinden dat je naar Marokko moet. Jij wilt dat niet. Je hebt geen leven daar. “Mijn leven is hier”, zeg je. “Dit is mijn vaderland. Hier hoor ik thuis.” Maar niet volgens de overheid die mensen als jij opjaagt en uitrookt. Eenmaal in het vliegtuig ga je helemaal los. Je bent in opstand. Met je rebelse gedrag maak je duidelijk dat de piloot je beter niet kan meenemen in het vliegtuig. Onder de passagiers ontstaat beroering. Velen leven met je mee en spreken er schande van dat de Nederlandse overheid je wil deporteren. De piloot wil jou uiteindelijk niet meenemen. Je vormt namelijk een risico tijdens de vlucht. Deze keer win je het gevecht tegen de deportatiemachine. Maar je blijft in die machine klem zitten.
In totaal zit je nu al zo’n drie jaar gevangen zonder een strafbaar feit te hebben begaan. Op een dag houden ze een celinspectie. Ze zeggen dat ze in je cel een aansteker hebben gevonden. Je hebt geen aansteker. Je wordt door hen bedonderd. Ze vinden je een lastige jongen en ze willen je straffen. Ook al heb je niets gedaan. Ook al ben je onschuldig. Je krijgt twee weken isoleercel. Je gaat meteen weer in hongerstaking. “Ik wil dat ze me met rust laten. Ik wil vrij zijn”, zeg je. Ze plaatsen je over naar Vught, naar een gevangenis met een nog strenger regime. Je zit 24 uur per dag in je cel, helemaal alleen. Je wordt niet gek. Nog niet. Je eet niet. Maar je wilt wel drinken. Dat krijg je niet. Ze geven je vier dagen geen drinken. Ze verplaatsen je naar Zeist. En daarna? Misschien naar Dordrecht. Misschien naar Schiphol-Oost. Misschien naar Alphen. En daarna weer naar Zeist. Of naar Zaandam. Of naar Vught. Of naar de dood. Je heet Ali. Ali Achahboun, 45 jaar oud, “witte” illegaal, al 21 jaar in Nederland woonachtig. Je bent een mens, geen vuilniszak. Je bent in leven. Nog wel. Je bent in leven, want je strijdt.
Steun Ali Achahboun en schrijf een brief naar het consulaat van Marokko. Vraag daarin aan de consul om geen toestemming aan de Nederlandse overheid te geven om Achahboun uit te zetten. Adres: Marokkaans consulaat, t.a.v. de consul, Vondelstraat 65-67, 1054 GK Amsterdam. Mail:
Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken
Meer informatie? Bel: 071-5127619.
Harry Westerink |
|
|
vrijdag 23 oktober 2009 |
 Op 24 oktober 2009 wordt er weer eens geschiedenis geschreven op de Nederlandse televisie. Actrice en presentatrice Wendy van Dijk komt met een nieuwe show op RTL 4: “Ushi & Dushi”. Ushi is een al jaren bekend alter ego van Van Dijk. Ze speelt een Japanse journaliste en neemt zo allerlei bekende mensen in de maling met domme vragen, grappen en grollen. In de nieuwe show wordt het helemaal lachen, gieren en brullen. Want nu speelt ze ook Lucretia Martina, een “kleurrijke diva uit Curaçao”.
Plat vermaak, niet mijn ding, maar wat is er mis mee? Van Dijk, wit als de sneeuw op een ouderwetse tv, tovert zich om tot een zwarte vrouw met behulp van een rubberen pak, veel make up, en een meer op Surinaams lijkend accent. Om vervolgens een eendimensionaal koloniaal beeld neer te zetten van een simpele, altijd vrolijke, maar luie zwarte vrouw.
Dit type ‘entertainment’ was in de Verenigde Staten tot begin jaren 60 populair onder de naam “blackface”. Als zwart verklede witten beelden daarbij allerlei racistische stereotypen uit. De burgerrechtenbeweging en een breder gedragen anti-racisme hebben gelukkig een einde weten te maken aan dat soort achterlijke cultuur.
In Nederland kun je er echter anno 2009 weer de show mee stelen, en mogelijk zelfs een kijkcijferhype mee veroorzaken. In de jaren 90 leek er langzamerhand nog wat meer ruimte te ontstaan voor kritiek op ‘onschuldig’ kindervermaak als Sinterklaas. Dat feest kan namelijk best zonder Zwarte Piet, de Nederlandse variant op blackface. Met de opkomst van de nieuwe nationalisten Rita Verdonk en Geert Wilders is de jacht echter geopend op alles dat anti-racistisch en progressief is. Zwarte Piet lijkt gered, en mag blijven dienen als symbool van intolerantie.
“Ushi & Dushi” is nog een stap verder terug. Van Dijk onthulde onlangs bij het tv-programma De Wereld Draait Door dat zij Lucretia is. De positieve aandacht die Dushi daarop kreeg, belooft weinig goeds. En dan moet de eerste aflevering nog worden uitgezonden.
De zwarte schoensmeer van blackface mag dan vervangen zijn door verfijnde make up en een levenloos rubberen masker, het racisme is gebleven. Om de moderne blackface te creëren waren telkens urenlange make up- en aankleedsessies nodig. Het 'kunststuk' werd verricht door de specialisten die ook de monsters maakten voor de filmtrilogie “Lord of the Rings”. Het wachten is nu op een hobbit die een einde maakt aan deze racistische draak van een show.
Sandor Schmits |
|
|
woensdag 21 oktober 2009 |
 “Allochtonen” moeten beter inburgeren, zo roepen politici, opiniemakers en ambtenaren al jaren. Ze maken er voortdurend veel heisa om. Het is inderdaad prima als mensen Nederlands leren, maar de huidige praktijk van de gedwongen inburgeringscurssen is een gedrocht waar vooral de opleidingsinstituten (financieel) wijzer van worden.
Minister Eberhard van der Laan van Wonen, Wijken en Integratie hief deze zomer zijn vinger tegen gemeenten die hun inburgeringsquota niet halen. Vijftigduizend inburgeraars zouden er in 2009 moeten zijn, maar als het er straks in totaal 35 duizend worden, is het al heel wat. Sommige gemeenten schopten de bal terug naar de minister. Het aantal mensen dat ze moeten inburgeren zou “belachelijk hoog” zijn. Daar zit wel wat in, maar gemeenten hebben vaak zelf zulke hoge aantallen aan het rijk doorgegeven. |
|
Lees meer...
|
|
|
maandag 19 oktober 2009 |
 Zonder enige inspraak te mogen hebben, wat praktisch ook onmogelijk was, ben ik geboren op een grond die voor mij toen noch vreemd noch bekend was. Ik had niet besloten om juist daar geboren te worden. Anderen hadden dat voor mij beslist. Ik raakte in de loop der jaren steeds bekender met mijn geboortegrond, maar volgens de machthebbers werd ik steeds meer een vreemde. Zonder enige inspraak te mogen hebben, wat praktisch ook onmogelijk was, waren mijn ouders elders geboren, op een grond die tussen andere landsgrenzen lag, grenzen die waren bepaald door andere machthebbers. Daarom werd ik een vreemde. En omdat ik als een vreemde word beschouwd, moet dat op de een of andere manier altijd worden benadrukt, op allerlei fronten. Nu willen de machthebbers bijvoorbeeld weer weten hoeveel ik de samenleving kost. Ik zal het hen makkelijk maken. Ik maak gewoon zelf een berekening. Dat kost minder geld. Ik moet wel toegeven dat ik het een hele moeilijke vraag vind, zowel praktisch als emotioneel.
Praktisch. Hoe maak je überhaupt zo’n berekening? Ik denk gelijk aan alle kosten die tot nu toe voor mij zijn gemaakt, minus de belastingen en het schoolgeld dat ik tot nu toe heb betaald. Maar wat valt dan allemaal onder die kosten? Gaat het vooral om onderwijs, zorg en sport? Of gaat het ook over het gebruik maken van de wegen en de stoeptegels? Of moet het nog verder gaan? Gaat het ook over het gebruik maken van de zon, de regen en de zuurstof? En hoe zit het met de belastingen die mijn ouders hebben betaald, toen ik bij hen opgroeide? Wordt dat afgetrokken van wat ik kost?
En laten we eens kijken naar de emotionele kant. Wat is eigenlijk beter? Dat ik erg duur ben, dus veel waard, of dat ik nauwelijks iets kost, dus nauwelijks iets waard ben. Ik zou mezelf graag onbetaalbaar willen maken voor de samenleving. Maar is de samenleving daar wel blij mee? Misschien is het juist goed dat ik mezelf zo goedkoop mogelijk laat zien. Dan kost ik de samenleving weinig en daar zal de samenleving blij mee zijn. Is dat zo? Wordt de samenleving blij als een individu weinig kost? Wat een rare samenleving is dat dan. Zijn de individuen van een samenleving voortdurend bezig om zo goedkoop mogelijk te zijn? Gaan we ruzie maken omdat de een duurder zou zijn dan de andere? Nee toch? En kunnen we een individu wel uitdrukken in geld? Zijn we niet gewoon allemaal onbetaalbaar?
Cihan Ugural |
|
|
zaterdag 17 oktober 2009 |
 Op woensdag 21 oktober 2009 organiseert de Anarchistische Anti-deportatie Groep Utrecht (AAGU) een picketline bij de uitzendbureaus Adecco en Randstad. De actie richt zich tegen het werven van uitzendkrachten voor illegalengevangenissen, en begint om 16:00 uur bij uitzendbureau Adecco, Biltstraat 35, Utrecht. Doorbraak roept iedereen op om aan deze actie deel te nemen.
Adecco en Randstad werven “detentietoezichthouders” die mensen zonder papieren bewaken in illegalenbajessen. AAGU roept de uitzendbureaus op om te stoppen met die werving. De actiegroep vindt dat geen enkel bedrijf moet meewerken aan het opsluiten van mensen zonder papieren. “Als niemand mee wil werken aan het opsluiten van onschuldige mensen, dan wordt dit onmogelijk en worden de vluchtelingengevangenissen vanzelf gesloten.” AAGU voert al jarenlang actie tegen het illegaal maken van migranten en vluchtelingen in het algemeen en tegen illegalengevangenis Kamp Zeist in het bijzonder. De actiegroep pleit voor het recht op vrije migratie en voor een wereld zonder grenzen. “Een wereld waarin welvaart en welzijn voor iedereen in gelijke mate beschikbaar is, en niet slechts een deel van de mensheid in grote welvaart leeft ten koste van de rest van de wereld.”
AAGU is een van de actiegroepen die onlangs werden gecriminaliseerd in het schofterige AIVD-rapport “Het vuur van het verzet”. Juist nu is het daarom belangrijk om door te gaan met actievoeren tegen het keiharde migratiebeleid. Ook is het noodzakelijk dat veel mensen zich solidair verklaren met personen en organisaties die kritiek leveren op dat beleid en daarom door de overheid repressief worden aangepakt. Hoe meer steun, hoe minder kans dat de overheid erin slaagt om het verzet tegen het migratiebeleid te breken.
Meer informatie? Bel 06-13810712 of mail <
Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken
>.
Doorbraak |
|
|
vrijdag 16 oktober 2009 |
 Volgende week verschijnt het derde nummer (oktober 2009) van de Doorbraak-krant. Ook dit nummer staat weer vol informatieve artikelen en discussies, boekbesprekingen en enkele strips. Een krant met een strijdbaar links geluid.
De nadruk in de tweemaandelijkse uitgave ligt op de thema’s waarop Doorbraak momenteel vooral actief is: inburgering, organizing, neo-kolonialisme en anti-fascisme. Daarnaast besteedt de krant uitgebreid aandacht aan alles wat beweegt rond racisme en migratiebeheersing. En er beweegt nogal wat. De wereld om ons heen verandert in een razend tempo. We worden al jaren geconfronteerd met het opkomende rechts-populisme en een migratiebeleid dat steeds meer over lijken gaat. En daar zijn nu nog de wereldwijde economische en ecologische crises bijgekomen. Doorbraak ziet het opbouwen van een nieuwe en vernieuwende linkse tegenkracht daarom nu als des te belangrijker. Ook daarover wordt in de krant nagedacht en bericht.
Klinkt interessant? Neem dan nu een jaarabonnement. Je ontvangt dan niet alleen de tweemaandelijkse krant, maar je steunt ook direct Doorbraak bij haar belangrijke werk. Maak 25 euro over op giro 95225 t.n.v. stichting Gebladerte te Leiden en vermeld daarbij duidelijk je naam en adresgegevens. Minima kunnen volstaan met 13 euro.
Wil je liever eerst eens kennismaken met het blad? Mail dan “kennismakingsnummer” naar
Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken
en we sturen je het derde nummer gratis op. Vergeet daarbij niet je adresgegevens te vermelden.
De redactie |
|
|
vrijdag 16 oktober 2009 |
 Op 17 juli 2009 stelde PVV-er Sietse Fritsma in een keer maar liefst 79 Kamervragen aan 12 ministeries. Hoeveel kosten “niet-westerse allochtonen” de staat, was de kernvraag. Aan zulke berekeningen doen we niet, antwoordde minister Eberhard van der Laan van Integratie uiteindelijk, ogenschijnlijk gewetensvol. Om vervolgens toch met reeksen cijfers te komen die de staat de afgelopen jaren verzameld heeft. De PVV wil conclusies verbinden aan zulke cijfers, en daarmee aan de zeer breed gedeelde opvatting dat “autochtonen” en “allochtonen” apart bekeken en gemeten moeten worden.
Op 28 mei hadden Wilders, Verdonk en Rutte samen al een motie ingediend met een vergelijkbare vraag om een onderzoek naar “de hoogte van de totale kosten die de massa-immigratie voor de Nederlandse samenleving met zich heeft meegebracht”. Fritsma, die in 2008 opzien baarde met zijn boek “De immigratieramp van Nederland”, deed het anderhalve maand later dus nog eens dunnetjes over. De rechts-populist vroeg het kabinet om de kosten van “niet-westerse allochtonen” over de afgelopen 5 jaar en schattingen voor de komende 5 jaar. Het Kamerlid bleek opnieuw volkomen geobsedeerd door zijn “migratieramp”. Hij gaf de ministeries bij de vragen talloze voorbeelden van kosten die aan “niet-westerse allochtonen” zouden kunnen worden toegerekend. Zo zouden ze “oververtegenwoordigd” zijn in onder meer de criminaliteit, het speciale onderwijs, het bezoek aan de gezondheidszorg en bij de verstrekking van uitkeringen en toeslagen. Daarnaast zouden ze minder belasting betalen en wanbetalers zijn van verzekeringspremies. Extra kosten zouden ook worden gemaakt door de AIVD, die hen immers in de gaten moet houden, en de IND en andere justitiële diensten die hen moeten selecteren en opsluiten, en in het geval van illegalen: uitzetten. Geen potentiële kostenpost bleef buiten beschouwing. Fritsma had zowat overal aan gedacht: kosten van spijbelen, probleemwijken, woningnood, verkeersproblemen en het milieu. |
|
Lees meer...
|
|
|
woensdag 14 oktober 2009 |
 Onlangs bracht de veiligheidsdienst AIVD een rapport uit waarin de dienst stelt dat het verzet tegen het asiel- en migratiebeleid “steeds verder radicaliseert”. Politici doken over elkaar heen, al schreeuwend om harde maatregelen tegen activisten. De PVV-er Hero Brinkman bombardeerde hen zelfs tot “asielterroristen”. Maar het rapport hangt van suggesties en onzin aan elkaar.
Het rapport, getiteld “Het vuur van het verzet. Groeiende weerstand tegen het Nederlandse asiel- en vreemdelingenbeleid”, begint met een citaat uit een strijdbare tekst, geschreven door een dichteres en activiste tegen het migratiebeleid. Ze maakt op pittige wijze - terecht - gehakt van de beleidsmakers en -uitvoerders, met een toonzetting en stijl die sommige geëngageerde kunstenaars nu eenmaal eigen is. Op onnavolgbare wijze wil de AIVD in het vlammende betoog het bewijs zien dat “de democratische rechtsorde” gevaar loopt en dat activisten radicaliseren. Je moet er maar opkomen. |
|
Lees meer...
|
|
|
dinsdag 13 oktober 2009 |
 Na massale reacties van kritische FNV-leden en medewerkers heeft de overkoepelende Federatieraad van vakbond FNV haar voorzitter Jongerius teruggefloten. Zij flirtte afgelopen weekend openlijk met Wilders’ PVV in het kader van de strijd tegen de verhoging van de AOW-leeftijd. Maar de golf van boze telefoontjes, emails en opzeggingen van leden heeft de FNV-bonden maandag doen besluiten om bij hun principes te blijven en duidelijk afstand te nemen van de racistische verdeel- en heerspolitiek van de PVV. Hieronder een van de kritische oproepen die rondging binnen de FNV.
Verontruste vakbondsleden zeggen: NEE tegen het duivelspact FNV-PVV
Als leden van de FNV zijn wij verontrust over de aankondiging van FNV-voorzitter Agnes Jongerius om te gaan praten met de PVV over samenwerking.
Wij zijn van mening dat de vakbondseisen tegen de verhoging van de AOW-leeftijd niet binnen gehaald mogen worden ten koste van "de buitenlanders". Zo zei PVV-Kamerlid Fritsma onlangs nog bij De Wereld Draait Door dat "een AOW leeftijd van 65 jaar betaald kan worden door immigratie uit moslimlanden te stoppen". Wij vinden dat de vakbeweging de PVV op geen enkele manier tegemoet mag komen om deze politiek van verdeel-en-heers mogelijk te maken.
Hoewel we ons kunnen voorstellen dat vakbondsleden uit verontwaardiging nu hun lidmaatschap willen opzeggen, denken we niet dat dit de juiste stap vooruit is. De FNV is niet van de vakbondstop, maar van de leden. De FNV heeft meer leden van allochtone achtergrond dan welke organisatie in Nederland dan ook. De FNV zou dan ook juist als eerste de handschoen moeten opnemen en de PVV op inhoud gaan bestrijden.
De PVV laat zich met regelmaat van de klok discriminerend uit over moslims en andere minderheden. Het is volgens de eigen beginselen van de FNV een taak van de vakbond om zich te verzetten tegen dit soort racisme. In plaats van te onderhandelen over "samenwerking", zou de FNV juist luid protest moeten laten horen tegen de discriminerende standpunten van deze partij. Dat is de vakbeweging waar wij samen voor willen vechten.
Des te meer willen wij de alternatieven onderstrepen voor de bezuinigingen op de AOW, die de vakbeweging naar voren heeft gebracht. Onder de leus "de sterkste schouders, de zwaarste lasten" maken die duidelijk dat de rekening voor de crisis niet bij gewone mensen, maar bij de rijken moet worden neergelegd. Met die koers moet nu de strijd worden aangebonden met het kabinet. De recente peilingen over de grote bereidheid onder de bevolking om de straat op te gaan, geven daarbij aan wat zowel nodig als mogelijk is.
Deze verklaring wordt onderschreven door:
Mo Achahbar, lid FNV Bondgenoten (Amsterdam) / Lot van Baaren, bondsraadlid ABVAKABO FNV (Rotterdam) / Michiel Bakker, lid AOB (Amsterdam) / Leo Benjamins, lid FNV Bondgenoten (Bovensmilde) / Gerko Buist, lid FNV Bondgenoten (Velsen) / Greet Cornello, lid FNV Bondgenoten, Chauffeursvrouwen-in-actie (Niehove) / Willem Croese, lid van FNV Bondgenoten (Zaandam) / Angela Ettema, lid FNV Kiem (Amsterdam) / Bart Griffioen, lid ABVAKABO FNV (Amsterdam) / Sieger Keuning, kaderlid en sectorraadslid FNV Bondgenoten Beroepsgoederenvervoer (Gerkesklooster) / Nuri Karabulut, lid FNV Bondgenoten (Amsterdam) / Patrick van Klink, lid FNV Bondgenoten (Rotterdam) / Martin & Marjolein Kuipers, lid FNV Bondgenoten / Johan Kwisthout, lid ABVAKABO FNV (Breda) / Andre van der Meer, lid FNV Bondgenoten (Hoofddorp) / Ans Nijman, lid ABVAKABO FNV (Heemskerk) / Marcel van Poppelen, lid FNV Bondgenoten (Vlaardingen) / Marcus van Ringen, kaderlid en sectorraadslid FNV Bondgenoten Beroepsgoederenvervoer (Kollumerzwaag) / Egbert Schellenberg, lid FNV Bondgenoten (Rotterdam) / Murat Sekercan, lid FNV Bondgenoten (Zaandam) / Klaas Strooker, kaderlid FNV Bondgenoten Corus (Velsen) / Ruud Stroombergen, kader en sectorraadslid FNV Bondgenoten (Hillegom) / Piet de Vries, kaderlid sectorraadslid FNV Bondgenoten Beroepsgoederenvervoer (Oldeholtpade) / Bram Wanrooij, lid AOb (Amsterdam)
Steun zelf als FNV-lid deze verklaring ook door een mail naar:
Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken
|
|
|
vrijdag 09 oktober 2009 |
 Onder leiding van Tula vond op 17 augustus 1795 op Curaçao een massale slavenopstand plaats, die door de Nederlandse kolonisator bruut werd neergeslagen. Ter gelegenheid van de herdenking van die opstand verscheen onlangs het boek “Tula”.
Tula was een van de bekendste leiders van de opstand, samen met Bastiaan Karpata en Louis Mercier. De slaven kwamen in verzet tegen de steeds slechter wordende arbeidsomstandigheden en tegen het systeem van de slavernij in het algemeen. Ze hadden zich goed georganiseerd en hun eigen leiders gekozen. Ze weigerden nog langer slavenarbeid te verrichten, bewapenden zich en vochten wekenlang voor hun vrijheid. De overmacht van de Nederlandse kolonisator was echter te groot. Ze verloren de strijd en werden gevangen genomen. Ruim 100 slaven werden gruwelijk terechtgesteld als misdadigers. Ze werden opgehangen of geradbraakt. Bij radbraken werd de slaaf op een houten rad geplaatst. Met een ijzeren staaf werden de armen en benen kapot geslagen totdat alle botten waren versplinterd. Daarna werd het lichaam door de spaken van het rad gevlochten. Tula kreeg ook nog een brandende toorts in zijn gezicht, waarna hij werd onthoofd en zijn hoofd op een staak werd gespietst. “Het opperhoofd der moordenaars, oproer, plundering en brandstichters”, had men er op een bordje bij geschreven. De rest van zijn lichaam werd in zee gegooid. Zo ging koloniaal Nederland om met mensen die streden tegen onrecht en streefden naar vrijheid en gelijkwaardigheid. |
|
Lees meer...
|
|
|