Het eerste Nederlandse protest tegen ICE was solidair en strijdbaar (beeldverslag)

Zo’n 45 mensen deden gisteren aan het begin van de avond in Den Haag langs de Hofvijver mee aan de solidariteitswake voor de slachtoffers van het geweld van ICE in de Verenigde Staten. Een belangrijk initiatief dat navolging verdient!

De wake begon met een aantal korte speeches, waarbij inheemse stemmen nadrukkelijk de ruimte kregen. Onderaan dit verslagje kun je twee van de toespraken lezen. Ook werd een deel voorgelezen van de zeer scherpe oproep die vooraf was verspreid. Daarin werd terecht aangegeven dat het in Europa met Frontex niet veel beter is gesteld dan in de VS. Hier vallen ook doden aan grens, bij razzia’s, in gevangenschap en bij deportaties. En op een bepaalde manier kun je zelfs zeggen dat de VS nu een inhaalslag maakt met de racistische uitsluiting, want daar konden tien miljoen of meer ongedocumenteerde mensen nog relatief ongestoord meedraaien in de samenleving. Terwijl hier in Nederland de uitsluiting via de Koppelingswet al nagenoeg ‘geperfectioneerd’ is.

Stilte en lawaai

Na de praatjes werden er bloemen uitgedeeld, zodat iedereen die een voor een tussen de aan de stoeprand opgestelde kaarsjes kon leggen. De namen van tientallen ICE-slachtoffers werden voorgelezen, gevolgd door een indrukwekkende minuut stilte en daarna herrie met fluitjes, bij wijze van protest.

Na de wake was er nog een korte, maar luidruchtige demonstratie door het centrum richting het stadhuis. Het was naar mijn weten het eerste protest in Nederland tegen het fascistische ICE-geweld, en hopelijk niet het laatste.

Fascistisch

Dat brengt me tot een laatste punt. Natuurlijk is “fascistisch” een goede omschrijving van ICE, en een van de sprekers gisteravond vergeleek ICE begrijpelijkerwijs met de Gestapo, de geheime staatspolitie van nazi-Duitsland. Dat hoor je veel in de VS.

Deze week wezen zwarte activisten in de VS er echter op dat die vergelijking suggereert dat het ICE-geweld eigenlijk on-Amerikaans zou zijn, en eerder iets uit duistere tijden in Europa. Maar dat was onterecht, zeiden ze, want de VS kende vroeger de “slave patrols” (slavenpatrouilles): groepen gewapende witte mannen die op zoek gingen naar ontsnapte slaafgemaakten, en die in de publieke ruimte van alle zwarte mensen die ze tegenkwamen, nagingen wie hun “eigenaar” was, of ze daar mochten zijn en waar ze heen gingen, en hen naar believen kidnapten. Precies zoals ICE.

Het vergelijken van ICE met een Europees fenomeen doet mij denken aan hoe in Nederland op onze beurt dan weer vaak wordt gesproken over “Amerikaanse toestanden” als er hier, of in een van de landen om ons heen, weer een zwart of bruin persoon is vermoord door de politie. Terwijl de percentages zwarte en bruine mensen onder politieslachtoffers hier hoger zijn dan in de Verenigde Staten! En de aantallen doden door Frontex zijn sowieso enorm veel hoger dan die door ICE en andere grensbewakers van de VS.

Aan beide zijden van de oceaan dienen zulke misplaatste vergelijkingen vooral het zelfbeeld van witte mensen dat het bij hen nog wel meevalt, omdat het aan de overkant veel erger zou zijn (geweest). Maar feitelijk vormen de VS samen met de ‘voormalige’ koloniserende staten van West-Europa één grote culturele zone, gestructureerd door racisme, waarbij fascistische praktijken over en weer van elkaar worden ‘geleend’. Zo waren Hitler en zijn aanhang geïnspireerd door het uitroeien van de inheemse bevolking van de VS en door de daar heersende rassenscheidingswetten, en leerden de VS op hun beurt weer veel van de massale bevolkingspolitieke moordpartijen van nazi-Duitsland, en bracht men die na de Tweede Wereldoorlog internationaal in praktijk via onder meer gedwongen sterilisatieprogramma’s in het mondiale zuiden.

Okay, ik dwaal af. Voor meer actueel nieuws over de ICE-razzia’s lees:

Eric Krebbers

Hieronder de speech van Rakin

Beste familie, beste luisteraars, mijn naam is Rakin en ik ben de leider van de Indigenous Liberation Movement Youth (ILM Youth). Ik ben hier samen met ILM, mijn Lakota-zus en anderen om samen te komen omdat ICE zoveel kapot maakt. Ik maak mij zorgen om andere kinderen die slachtoffer zijn. Kinderen die zich onveilig voelen. Ik vraag mij dan zelf af: ben ik nu wel veilig? Ik ben namelijk ook Indigenous. Ik lijk op hen. Ik ben Mapuche. Ik ben zelf nu nog te jong om iets te doen. Ik ben dertien jaar en ik zit nu in de tweede. Daarom wil ik jullie vragen stellen. Wat gaan jullie doen tegen ICE? En hoe kunnen we samen strijden tegen racisme en ongelijkheid? Want dan zijn we veel sterker. Dank je wel voor het luisteren.

Hier de speech van Chautuileo

Dank u, mijn dierbare voorouders. We zijn hier om u en alle voorouders uit alle windstreken te eren, om een toekomst te voorzien die de ketenen van kolonialisme en onderdrukking verbreekt. We zijn hier vandaag om onze diepste zorgen te delen over de veiligheid en het welzijn van alle slachtoffers van ICE. We zijn getuige geweest van de hartverscheurende gevolgen van ICE.

ICE is geen beschermer. ICE is de Gestapo in dienst van een wereldwijde racistische en xenofobe agenda. Jaagt ICE op immigranten? De hypocrisie is verbijsterend. Wie is de immigrant? Inheemse gemeenschappen zijn niet Latino of Hispanic, noch immigranten. Voor de komst van de Engelse of Spaanse taal spraken wij talloze traditionele talen. Latijn was de taal van Rome. Niet van ons.

De slachtoffers van ICE worden opgejaagd door de afstammelingen van de kolonisten. De familiegeschiedenis van Trump is niet meer dan het zoveelste migratieverhaal, en thuis spraken ze Duits. De geschiedenis erkennen, maar ook het racisme van vandaag erkennen, is onderdeel van herstelbetalingen voor toekomstige generaties.

Wij zijn een weerspiegeling van de veerkracht van onze voorouders die eeuwen van genocide, imperialisme en kolonisatie hebben overleefd. Vroeger leefden we samen met vele naties in co-existentie. Gebaseerd op en in lijn met alle prachtige inheemse waarden. Onze voorouders bewogen zich met waardigheid over onze gronden. Onze trommels en ceremonies zijn zo divers. Ze probeerden ons uit te wissen, ons te verdelen en onze lichamen en ons land te beheersen. Laten we, terwijl we vechten tegen ICE en de regering-Trump, de erfenis van onze voorouders eren, van wie velen droomden van een wereld waarin we vrij op dat land konden bestaan.

Laten we alle moedige familieleden herdenken die opstonden tegen systemen van onderdrukking. Nooit meer! Hun verhalen doen ertoe en hun offers zijn met de onze verweven. Laten we ruimte maken voor alle gevallen strijders die probeerden om welke misbruiker of dader dan ook ter verantwoording te roepen. Laten we de verloren levens eren, de verbrijzelde families.

Samen kunnen we ons verzetten tegen ICE en deze regering. Terwijl we hier vandaag staan, moeten we de stemmen van de inheemse families die door dit beleid worden getroffen, versterken, want we weten dat hun strijd onze strijd is. We moeten de systemen van onderdrukking ontmantelen. We moeten opkomen voor het recht van alle mensen om vrij en veilig te migreren. Laten we tot slot onze toewijding aan onze voorouders en aan de komende generaties herbevestigen.