De ‘Vredesraad’ maakt Trump-corruptie legaal
Eerder schreef ik over de ‘Vredesraad’ (‘Board of Peace’) als een autocratische internationale organisatie. Maar daarnaast moeten we ook kijken naar wat het verdienmodel kan zijn, en hoe Trump het internationaal recht kan misbruiken.
Dit onderwerp interesseert me, ook omdat ik in 2019 ben afgestudeerd in internationaal recht, met een focus op internationaal humanitair recht. Eerder schreef ik over de structuur van de zogenaamde ‘Vredesraad’, die vooral macht plaatst bij Trump als voorzitter.
De ‘Vredesraad’ heeft via een resolutie van de VN-Veiligheidsraad (2803) de ongeclausuleerde macht gekregen om Gaza te regeren en om te herbouwen. Met andere woorden: de VN heeft Gaza aan de ‘Vredesraad’ gegeven.
En omdat Trump als Voorzitter van de ‘Vredesraad’ zo veel macht heeft, betekent dit dat Gaza feitelijk aan Trump is gegeven. En dat gaat verder dan de alleenmacht van Trump.
Neem de financiën. Geld is afkomstig van lidstaten of “andere bronnen”. De ‘Vredesraad’ (lees: Voorzitter Trump) mag rekeningen openen, en het geld wordt uitgegeven door het Executive Board (de “directie”). De directie wordt benoemd door Trump, en Trump mag al hun beslissingen vetoën.
Dit betekent in de praktijk dat Trump, direct of indirect, mag bepalen waar het geld van de ‘Vredesraad’ aan wordt uitgegeven. Bijvoorbeeld aan hemzelf of zijn bedrijven, of zijn bondgenoten. Alleen zijn persoonlijk uitgekozen “executives” mogen hem daarin controleren.
De ‘Board of Peace’ lijkt daarin meer op een bedrijf dan een internationale organisatie. Trump is als ‘Voorzitter’ de eigenaar, die uiteindelijk alles mag bepalen. De dagelijkse leiding ligt bij een “chief executive” (feitelijk een CEO), die persoonlijk worden aangesteld door de eigenaar.
Dat blijkt ook in de praktijk. Jared Kushner, onderdeel van het “executive board”, presenteerde het plan voor een herbouwd Gaza als een vastgoeddeal. Ongetwijfeld zal de ‘Vredesraad’ veel investeerders aantrekken, voor winst of voor de gratie van Donald Trump.
En hier komt de aap uit de mouw. Waarom is de ‘Vredesraad’ een internationale organisatie?Omdat een internationale organisatie zich niet hoeft te houden aan dezelfde regels als bedrijven. De ‘Vredesraad’ heeft internationale juridische persoonlijkheid, en is dus juridisch geen private entiteit.
Dit stuk legt uit hoe het zit met de toepasselijkheid van wetten op internationale organisaties. In het kort: internationaal recht geeft internationale organisaties een bepaalde immuniteit tegen vervolging.
Dit is in het bijzonder relevant als het gaat om bijvoorbeeld belastingen of regels rond financiële verantwoordelijkheid. Op een internationale organisatie zijn alleen de regels van toepassing die de organisatie op zichzelf toepast. En zoals we hebben gezien is dat compleet afhankelijk van Trump.
Neem bijvoorbeeld Nederland: hier worden inkomens van functionarissen van internationale organisaties vrijgesteld van een deel van de inkomstenbelasting. Organisaties zelf zijn vaak helemaal vrijgesteld van belasting.
De ‘Vredesraad’ heeft zichzelf expliciet de mogelijkheid gegeven om overeenkomsten te sluiten met landen met daarin regels rond immuniteit. Dus straks kan President Donald J. Trump met Voorzitter Donald J. Trump een overeenkomst sluiten rond zijn eigen immuniteit.
Natuurlijk geeft Trump niet om internationaal recht, maar je kan er donder op zeggen dat hij zich erop zal beroepen als het hem uitkomt.
Waarschijnlijk is de ‘Vredesraad’ een manier om onder de Amerikaanse “emoluments clause” uit te komen, waardoor Trump geen buitenlandse giften mag ontvangen. Naast een manier om Amerikaans geld in eigen zak te verduisteren.
En aangezien Trump persoonlijk tot Voorzitter is benoemd, en niet in zijn capaciteit als president, blijft hij de “eigenaar” van de ‘Vredesraad’ nadat hij president-af is. Zo wordt de ‘Vredesraad’ nog meer een bedrijf dan een internationale organisatie.
Zo wordt de ‘Vredesraad’ een vehikel voor investeringen in Gaza. Er gaat geld in, dat wordt zonder enig toezicht gebruikt, en er komt (naar verwachting) dividend uit, dat ook zonder controle wordt uitgekeerd.
Daarbij is er natuurlijk geen enkele kijk naar of dat rendement “verdiend” wordt zonder slavenarbeid of andere uitbuiting. Sterker nog: zelfs al wordt het ontdekt, dan zullen de verantwoordelijken waarschijnlijk immuniteit genieten tegen vervolging.
Daarnaast is er niets dat de ‘Vredesraad’ ervan weerhoudt om Gaza aan Israël te overhandigen, al dan niet tegen betaling. Zeker omdat Israël lid is van de ‘Vredesraad’.
We dienen daarom de bezetting van Gaza door de ‘Vredesraad’ te zien als een voortzetting van de genocide in Gaza, waarbij nu ook economische middelen worden ingezet. De strijd voor een vrij Palestina is een strijd tegen de ‘Vredesraad’, en een strijd tegen Amerikaans en Israëlisch imperialisme.
Bo Salomons
(Dit artikel verscheen eerder als draadje op Bluesky.)