We moeten bereid zijn alles los te laten (column)

Het komt de reactionaire kant van het politieke bedrijf wel weer handig uit, al dat tumult op het wereldtoneel. De anti-democratische krachten draaien hier al jaren op volle toeren en lopen feitelijk in vrijwel gelijke tred met die in de VS en het VK.

Ook hier wordt stevig geaccelereerd. VVD, Telegraaf en John de Mol trekken de kar met een enthousiast leger opportunisten er achteraan. Ze spreken over kwetsbare groepen mensen, dieren en de natuur alsof die het zicht op een voetbalwedstrijd of een striptease verstoren.

Brood en spelen. Kwesties van leven en dood schaterlachend verpakt in plastic wegwerpentertainment. Berlusconificatie klinkt misschien beter dan Ruttiaanse Rot, maar het is hetzelfde.

Het is hoe dan ook niet voor ons bedoeld. Het is politiek van voldongen feiten met geen ander doel dan goed, beter, best voor de hoogste treden op de piramide. Streep het woord middenklasse maar weg.

De marketing voor radicale anti-democratische verandering ligt al klaar, net zoals de slimme handigheidjes en het retorische spel om het leuk te verpakken.

Het is niet Trump, het is niet Rutte. Het is ons onvermogen tot collectieve actie. Het is angst om te verliezen wat we hebben, gradaties van medeplichtigheid, allemaal gecorrumpeerd door het systeem dat ons dagelijks wordt verkocht als het allerbeste.

Toch ligt daar het antwoord: we moeten bereid zijn alles los te laten om samen elkaar te kunnen redden. Dat is de basis; een fundamentele, morele reset om te snappen wat we hier doen, op dit moment, op deze aarde. We kunnen nooit meer terug naar hoe het was. Zou ik ook niet willen.

Martijn Bach

(Deze column verscheen eerder als draadje op Bluesky.)