Actiebord

Actiebord.

Zo’n 25 tot 30 mensen hebben vandaag voor de aula van de Technische Universiteit Delft (TUD) geprotesteerd tegen de samenwerking tussen universiteiten en wapenbedrijven, zoals Airbus en Thales. In het kader van de Delftse Bedrijvendagen kwam Airbus vandaag een propagandapraatje houden om toekomstig personeel aan zich te binden. De actie was een redelijk succes, ondanks het optreden van de politie.

Airbus en Thales verdienen grof geld aan de politiek van migratiebeheersing. Eerst verkopen ze wapens waarmee vluchtoorzaken als oorlog en repressie worden gevoed. Daarna verdienen ze aan het tegenhouden van vluchtelingen door materieel voor grensbewaking te leveren. Ze presenteren zich op de Bedrijvendagen als aantrekkelijke toekomstige bazen voor de Delftse studenten, maar verzwijgen liever dat ze winst maken over de ruggen van vluchtelingen. Op de internationale grensbewakingsmarkt zijn helikopters en grensbewakingssystemen van Airbus en radar en elektronische id-managementtoepassingen van Thales vooraanstaande producten. De bedrijven verdienen niet alleen aan grensbewaking, maar weten ook door intensieve en succesvolle lobby grote invloed uit te oefenen op de ontwikkeling van het Europees grensbewakingsbeleid. Militarisering van de grenzen leidt tot meer slachtoffers, onder meer doordat vluchtelingen worden gedwongen om steeds gevaarlijkere routes te kiezen.

Meerdere actieborden

Meerdere actieborden.

De aanwezigheid van Airbus en Thales op de TUD beperkt zich overigens niet tot de Bedrijvendagen. Thales heeft in Delft een Research en Development-afdeling voor radartechnologie en radarsystemen, die nauw samenwerkt met de universiteit. Airbus heeft een langlopende relatie met de universiteit, met onder meer samenwerking in de ontwikkeling van composieten voor militaire luchtvaartuigen. In 2016 organiseerde Airbus een “Airnovation Summer Academy” op de Delftse universiteit om zo de onderlinge banden te versterken.

Linie politie klaar om op te treden

Linie politie klaar om op te treden.

Arrestatie

We waren met z’n drieën vanuit Doorbraak iets te vroeg aanwezig bij de ingang en wat meteen opviel was de overdosis aan politie-agenten. Die stapten op iedereen af die er ‘anders’ uitzag. Een van ons werd meteen met zijn achternaam aangesproken, een mislukte poging tot intimidatie. In de verte hingen rood-witte linten, waarvan we in eerste instantie aannamen dat ze er hingen om pas ingezaaid gras te beschermen. In de winter? Het bleek om een speciaal “vak” te gaan voor activisten, op zo’n zeventig, tachtig meter van de ingang. Zo ver weg dat de bezoekers van het evenement niets mee hoefden te krijgen van het protest. De burgemeester had verordend dat we in dat vak moesten gaan staan, drongen de agenten aan, meer dan eens. Wij voelden daar echter niets voor, en samen met de andere activisten die druppelsgewijs aankwamen, bleven we gewoon staan bij de ingang.

Agent wijst naar het "vak" waar we heen moeten.

Agent wijst naar het “vak” waar we heen moeten.

Een paar activisten waren vooraf binnen ‘incognito’ even een kijkje wezen nemen. In afwachting van de andere activisten waren ze daarna iets gaan drinken in een café in de buurt. Daar kwam de politie hen plots controleren op id-bewijzen. Een van hen weigerde mee te werken en werd prompt gearresteerd.

Wegwezen, daar in de verte moeten jullie zijn.

Wegwezen, daar in de verte moeten jullie zijn.

Gesprekken

Een groep activisten die met de bus kwam werd niet bij de aula afgezet, maar een stukje verderop. Voordat ze bij de ingang kwamen, werd hen de pas afgesneden en moesten ook zij zich identificeren. Toen iedereen eenmaal gearriveerd was, werden de spandoeken uitgerold en begon het flyeren. Er was best aardig wat pers aanwezig, lokaal en van de universiteit. Van de langslopende studenten kwam relatief veel belangstelling, en er werd veel met hen gesproken en gediscussieerd. Een flink aantal had tot op dat moment geen idee dat sommige van de aanwezige bedrijven deel uitmaken van het militair-industrieel complex dat ook wordt ingezet tegen vluchtelingen. Anderen wisten maar al te goed hoe het zat. Een paar onderzoekers hadden de laatste jaren steeds meer doorgekregen hoezeer de universiteit verweven is met de wapenindustrie, onder meer via allerlei grants (subsidies voor onderzoek). Een enkele student sloot zich zelfs bij de protestactie aan.

We stonden op dertig meter van de ingang, maar dat was kennelijk te zichtbaar.

We stonden op dertig meter van de ingang, maar dat was kennelijk te zichtbaar.

De activisten met de spandoeken stelden zich op zo’n dertig meter van de ingang op en riepen leuzen als “No borders, no nations, no social segregation! No Airbus, no Thales in our education!”, “Say it loud, say it clear, refugees are welcome here!” en “No borders, no nations, stop deportations!”. Helaas was er geen geluidsversterking en hielden de organisatoren geen praatje, wat best een gemiste kans was.

Met prachtige spandoeken en actieborden

Met prachtige spandoeken en actieborden.

Vorderen

In het zicht bevonden zich maar liefst twee ME-bussen en twee reguliere politiebussen vol agenten, en daarnaast waren er ook nog fiets- en buurtagenten. Die begonnen zich steeds meer pal voor de ingang op te stellen. De politie maakte voortdurend van alle activisten foto’s en begon nadrukkelijker in te praten op de organisatoren dat we toch echt in het vak daar in de verte moesten gaan staan. De aanwezigheid van de politie deed de studenten opkijken en dat genereerde extra aandacht voor de actie. We gaven niet toe en bleven staan, ondanks een officiële “vordering”. Na iets meer dan een half uur begonnen de agenten zich in een linie op te stellen en werd gezegd dat ze voor een tweede en laatste keer gingen “vorderen”. Daarop zijn we, na onderling overleg, toch maar richting het “vak” gegaan. Meerdere van de actievoeders waren onvoldoende bekend met het Nederlandse rechtssysteem en konden niet inschatten wat de gevolgen voor hen zouden zijn van een eventuele confrontatie.

Zoals deze

Zoals deze.

Die speciale “vakken” met linten zien er precies uit zoals een door de politie afgezette crime-scene, en dat creëert zeker een afstand tot eventuele geïnteresseerden. Het lijkt op het eerste gezicht toch een soort kooi waarin gevaarlijke mensen worden opgesloten. Hierdoor en door de afstand tot de ingang werd het moeilijker om nog contact te krijgen met bezoekers van de Bedrijvendag, precies de bedoeling van de autoriteiten natuurlijk. Vrijheid van demonstratie en meningsuiting zijn een groot goed, zoals de politie ons ook verzekerde (“goed dat dat allemaal kan hier’), maar niet op plekken waar het relevant is natuurlijk. Toch namen enkele studenten nog wel de moeite om aan ons te komen vragen waar we tegen protesteerden.

In het vak

In het vak.

Straatlengte

Na in totaal ongeveer anderhalf uur braken we de actie op. Meteen kwam de politie ons vragen wat we verder gingen doen. Dat ging hen natuurlijk niets aan. Daarop vertelden ze ons dat we de actieborden niet zichtbaar mochten meedragen als we gezamenlijk zouden vertrekken, want dan zouden we een demonstratie vormen en dat was niet aangemeld (wettelijk gezien is dat geen reden om hem te verbieden, zolang er geen ongeregeldheden door veroorzaakt worden). Daarop ontspon zich een volkomen absurdistisch gesprek tussen onze politiewoordvoerster en een agent.

Ver weg

Ver weg.

Zij: “Dus we mogen de actieborden wel meenemen, maar niet zichtbaar?” Hij: “Inderdaad, als jullie samen vertrekken. Want twee of meer is een demonstratie.” “Dus we kunnen ze omgekeerd tegen ons lichaam houden?” “Je kan er twee tegen elkaar houden, met de tekst naar binnen gekeerd.” “En als we allemaal alleen lopen mogen we ze wel tonen?” “Ja, maar dan moeten jullie wel afstand tot elkaar houden.” “Hoeveel afstand?” “Een behoorlijke afstand.” “Wat is behoorlijk?” “Minstens een straat, zodat het niet op een demonstratie lijkt.” “Bedoel je een straatbreedte of straatlengte?” “Je moet echt denken aan een straatlengte.” “Maar welke straat dan? De Laan van Meedervoort? Of is een klein buurtstraatje ook goed?” (De Laan van Meerdervoort is bijna zes kilometer lang). “Je mag elkaar nauwelijks kunnen zien.” Enzovoorts.

Helemaal in de verte de ingang

Helemaal in de verte de ingang.

Daarop vertrokken we met zo’n vijftien mensen gezamenlijk richting het Delftse hoofdkantoor van politie voor een lawaaiprotest en om te eisen dat de opgepakte activist vrijgelaten zou worden. Natuurlijk meteen achtervolgd door de politie met een busje en op fietsen. Na een paar honderd meter werd een van ons die een beetje achteraan liep plots beetgepakt en apart gezet. Wij meteen allemaal terug, maar dat kwam ons op gesjor en getrek van een aantal behoorlijk opgefokte agenten te staan. “Doorlopen!” “Nee, niet zonder hem.” “Doorlopen.” “Nee, hij is met ons.” En zo ging dat nog even door. Daarop kwam er een hogere agent bij. “Je mag doorlopen”, zei die. “Nee, niet zonder hem.” “Hij komt er wel achteraan straks”, beloofde hij. Het bleek dat ze hem zo nodig een fikse boete moesten geven wegens het plakken van, jawel, een sticker. Pas toen die administratieve repressie was afgehandeld, liepen we gezamenlijk verder. Over fietspaden en door de Delftse binnenstad, met steeds een busje achter ons aan.

Even intimideren met een fikse boete voor een sticker.

Even intimideren met een fikse boete voor een sticker.

Lawaai

Eenmaal ter plekke zijn twee van ons naar binnen gegaan om verhaal (en gratis koffie) te halen. Buiten hebben we langdurig lawaai gemaakt. Om de gevangene een hart onder de riem te steken en natuurlijk ook om hinderlijk aanwezig te zijn voor de politie. Tot om ongeveer half zeven bekend werd dat de politie de arrestant minstens twaalf uur ging vasthouden, omdat die onvoldoende zou meewerken aan het vaststellen van de identiteit. Later hopelijk beter nieuws hierover.

Lawaaiprotest bij politiebureau

Lawaaiprotest bij politiebureau.

Eric Krebbers


  1. Eric # 1 
    4 maanden geleden

    De politie handhaaft niet alleen, maar voorkomt ook. Nog voordat de demonstranten een overtreding konden plegen zijn ze veilig geneutraliseerd in de genoemde ‘kooi’. Zo werd niemand onverwacht geconfronteerd met de boodschap dat de mooie werkgevers, Airbus en Thales, misschien ook minder mooie kanten hebben. Uit het (heldere) verslag blijkt dat mensen vanaf dat moment moeite moesten doen om de boodschap te horen. Zo werd het ‘de eigen keus’ van de toeschouwer om kennis te nemen van de, toch wat moeilijke, maar relevante, boodschap.

    Het optreden van de politie, afgezien van een overdreven reactie op een sticker en iets te voordelig uitleggen van de wetgeving, zal door hen vermoedelijk worden geëvalueerd als professioneel. De demonstratie heeft doorgang gevonden, er waren geen ongeregeldheden en de bezoekers hebben geen last gehad.

    Een demonstratie wordt georganiseerd wanneer mensen zich willen laten horen. Vaak gaat het natuurlijk om een wijze waarop de ander wel moet luisteren. Dat is niet zonder reden, want die ander wilde niet luisteren. Wat is dan de betekenis van het optreden van de politie in deze? Feitelijk heeft men de demonstratie de nek omgedraaid …

  2. Vilseledd # 2 
    4 maanden geleden

    En dan jeremiëren bij Nieuwsuur en Jinek, dat ze zo weinig tijd hebben om de misdaad te bestrijden. Op de eerste foto staan 12 agenten niets te doen.

  3. Pax # 3 
    4 maanden geleden

    Wat een flutstuk zeg,

    Een demonstratie aankondigen via Facebook is niet hem aankondigen bij de gemeente.Deze demonstratie werd niet verboden naar verplaatst naar een lapje gras midden op de campus, dat de demonstranten meteen in een slachtofferrol kruipen toont alleen maar aan uit welk hout ze gesneden zijn.

    Groetjes, Student TU Delft. Succes met jullie leven! #aanstelleritus

  4. Eric # 4 
    4 maanden geleden

    Wat een flutreactie zeg.

    De essentie van de vrijheid van meningsuiting en protest is dat je zelf kunt bepalen waar en wanneer je dat doet. Anders is er geen sprake van die vrijheid.

    De gemeente was van het protest op de hoogte (hoe ze daarvan op de hoogte waren gekomen is irrelevant) en had kennelijk al op voorhand bepaald dat het protest niet mocht plaatsvinden op de plek die de demonstranten gekozen hadden. Die wilden hun mening kenbaar maken aan de bezoekers van de bedrijvendag, maar de politie hield hen zodanig ver op een afstand dat dat effectief onmogelijk werd.

    Ik begrijp dat je nogal gezagsgetrouw bent en bang voor onrust als mensen zich niet bij voorbaat willen neerleggen bij alle beperkingen die de autoriteiten ons pogen op te leggen. #aanstelleritus. Dat je van mensen die opkomen voor hun vrijheid om te protesteren vindt dat ze “meteen in een slachtofferrol kruipen” toont aan uit welk hout je gesneden bent.

    Ik hoop dat het toch nog wat wordt met je leven.

0

Het kan even duren voor je reactie voor anderen zichtbaar wordt omdat de redactie er eerst nog even naar kijkt. Seksistische en racistische reacties worden niet doorgelaten, evenals scheldpartijen, bedreigingen, 'off topic'-bijdragen en pure 'knip en plak'-reacties (deze website is geen prikbord). Wil je contact met de redactie? Mail dan: doorbraak@doorbraak.eu


Je mag de volgende tags gebruiken: <a href=""> <blockquote> <del> <code> <em> <i> <strong> <b>


*