Bond Precaire Woonvormen: “Wooncrisis leidt tot stoelendans van huurders die tegen elkaar worden opgezet” (beeldverslag)

Geplaatst op door

Gistermiddag deden zo’n dertig mensen mee aan de protestactie tegen de dreigende huisuitzetting van naar schatting 250 huurders aan de Saffierlaan (ook wel bekend als de Saffier) in Utrecht. De actie, georganiseerd door de Bond Precaire Woonvormen (BPW) en Save the Saffier, vond plaats bij de ingang van het kantoor van woningcorporatie Portaal aan de Beneluxlaan.

Portaal gaat de linkervleugel van wooncomplex de Saffier renoveren en omvormen tot 135 zelfstandige woningen. “De verwachting is dat de woningen begin 2028 klaar zijn voor bewoning”, zo viel te lezen in de ronkende tekst vol zelffelicitaties die Portaal tijdens de actie liet uitdelen. “Hiermee komt een einde aan tien jaar succesvol leegstandsbeheer, en eindigt het tijdelijke verblijf van bewoners die via de organisatie Socius huurden bij de Saffier.” Heel wat minder “succesvol” is het na tien jaar op straat zetten en dakloos maken van de Saffier-huurders. Maar daar heeft Portaal maling aan.

Na enkele korte toespraken volgde de overhandiging van de drie eisen van de Saffier-huurders aan vertegenwoordigers van Portaal: “1. Voorkom dakloosheid! Stop de uitzetting van 250 huurders op 26 maart. 2. Bied woonzekerheid! Zorg voor tijdelijke huisvesting tijdens de renovatie en laat bewoners terugkeren met een vast contract. 3. Stop het afschuiven van sociale verantwoordelijkheid door Portaal, de gemeente Utrecht en Socius op individuele huurders en de samenleving. Neem verantwoordelijkheid en waarborg woonzekerheid voor iedereen.”

Een medewerker van Portaal legde daarop uit dat “het systeem van woonruimteverdeling” nu eenmaal gehandhaafd moet blijven. “Hoe langer je inschrijftijd, hoe hoger je positie en hoe meer kans je als woningzoekende hebt op een woning”, aldus de uitgedeelde tekst van Portaal. De woningcorporatie stelt zich op als een schoolmeester die lijkt te menen dat tijdelijke huurders een stel kleuters zijn. Maar zelfs na tien jaar inschrijftijd is er voor veel tijdelijke huurders nog steeds geen betaalbare sociale huurwoning in zicht. Zij worden dan ook geconfronteerd met een heel ander “systeem”, namelijk van flexibilisering, precarisering, een structurele wooncrisis en een naar verhouding steeds kleiner wordend aantal betaalbare sociale huurwoningen.

Harry Westerink

Doenja van de BPW houdt praatje.

Hieronder staat de toespraak van Doenja van de BPW.

Hi, ik ben Doenja van de Bond Precaire Woonvormen (BPW). Wij zijn een vereniging die zich inzet voor woonrecht, samen met huurders die tijdelijk, onzeker of te duur wonen. Samen organiseren we ons om woonrecht op te eisen. Vandaag staan we hier omdat 250 jonge mensen van de Saffier in maart op straat staan. Het pand waar ze nu nog met plezier in wonen, wordt gerenoveerd, maar de grote meerderheid mag niet blijven noch terugkeren. Nee, de huurders mogen plaats maken voor een nieuwe groep.

Maar waar moeten deze mensen steeds heen? We leven in een ongekende wooncrisis en toch gaan in onze mensenrechtenstad de huisuitzettingen gewoon door. Het is een stoelendans van huurders die steeds tegen elkaar worden opgezet, waardoor gemeenschappen uit elkaar vallen en mensen in steeds meer precaire posities komen. Vorig jaar zijn er Ethos-tellingen gepubliceerd waarbij bekend werd dat veertig procent van de dak- en thuislozen onder de veertig jaar zijn. Een groot deel van de bewoners van de Saffier zijn jonge mensen, van wie ook een grote groep uit kwetsbare posities die hier geplaatst zijn door Socius. Door jonge mensen steeds in dit soort onzekerheid te plaatsen, blijven deze cijfers stijgen.

Vertegenwoordiger van Portaal legt uit dat de woningcorporatie de Saffier-huurders in de steek laat.

Deze tijdelijke contracten zijn niet uniek. Met de BPW hebben we vorig jaar met de bewoners van de Ravel ditzelfde proces doorstaan. Die bewoners zijn uiteindelijk met privacyschendingen en intimidatie uit hun huis gezet. Toch blijft de gemeente Utrecht weer toekijken hoe dit keer op keer gebeurt. Er zijn geen maatregelen genomen om huurders te beschermen. En niet alleen in Utrecht. Door heel het land kampen mensen met tijdelijke contracten die bij ons aankloppen voor hulp, van studenten tot 65-plussers in Reusel. Ook al heeft de overheid een plan opgesteld om dakloosheid uit te bannen voor 2030, met preventie als speerpunt, toch wordt er geen actie op ondernomen door woonzekerheid voorop te stellen.

Ik heb de afgelopen maanden mensen gesproken die hier al tien jaar wonen, van wie dit hun eerste plek was in deze stad, in dit land zelfs en die nu geen idee hebben wat hun volgende overnachtingsplek gaat zijn. En dan denken veel mensen: “Ja, daar teken je toch voor?”. Maar waar moet je anders heen? Als de wachtlijst voor sociale huur al ver boven de tien jaar is, je geen student meer bent en een vrije sector-woning meer dan de helft van je salaris kost. Natuurlijk teken je dan een tijdelijk contract, ga je anti-kraak wonen of onder de Leegstandswet, en accepteer je de afbraak van je huurrechten.

Maar wij accepteren het niet meer! Wij gaan niet stoppen totdat er voor de bewoners van de Saffier ook woonzekerheid is. Word ook lid van de Bond Precaire Woonvormen, voeg je ook bij onze strijd om woonzekerheid voor iedereen op te eisen. Huurders zijn niet inwisselbaar!