Samen werken aan klimaatrechtvaardigheid en ons niet uit elkaar laten drijven

Ruim honderd mensen deden zaterdag mee aan de strijdbare anti-fascistische manifestatie bij de ingang van de Nieuwe Kerk op de Markt in Delft. Die was georganiseerd door Delft Solidair om duidelijk te maken dat de meerderheid van de Delftenaren voorstander is van een azc in de stad. Er werden anti-racistische leuzen geroepen en een reeks speeches gehouden. Verderop het plein verzamelden zich enkele tientallen van de gewelddadige fascisten van Defend Delft en Zwart Blok. Die werden echter aan het zicht onttrokken door een aantal politiebusjes. “Wij verdedigen Delft tegen Defend Delft”, zo vatte de organisatie de anti-fascistische actie kernachtig samen. Doorbraak publiceert deze week een aantal van de speeches. Hier die van Zim.

Ik heb van Extinction Rebellion Delft de gelegenheid gekregen om vandaag het woord te voeren, maar ik sta hier om vanuit mijn eigen hart te spreken.

Ik zou hier kunnen vertellen hoe lang mijn familie al in Nederland woont, of uit hoeveel verschillende landen mijn familie afkomstig is. Maar dan zou ik doen alsof dat ertoe doet. Dat doet het niet! Wat voor mij telt, is gemeenschap. Die verbindt ons en maakt dat we om elkaar geven.

Andere speeches bij de manifestatie
– “Wanneer onze gezamenlijke waarden onder druk staan, moeten we naast elkaar staan”
– De manosphere heeft een grote invloed op de groei van het fascisme
– “Wij komen om moed te verspreiden. Wij komen om haat haar vanzelfsprekendheid te ontnemen.”
– Ook de strijd tegen je baas en huisbaas is anti-fascisme
– Samen werken aan klimaatrechtvaardigheid en ons niet uit elkaar laten drijven

Onze gemeenschap heeft ons hier samengebracht. Ondanks de voorspelde storm. De mensheid is altijd op haar best wanneer we samen problemen aanpakken, groot en klein. Ik heb het geluk gehad dat ik dat als kind van dichtbij heb kunnen meemaken, doordat ik deel uitmaakte van een diverse gemeenschap. Ik heb kunnen zien hoe verschillende perspectieven, manieren van leven en culturen door hun wisselwerking samen meer opleveren dan de som der delen.

En dat is geen bijzonder inzicht van mij. Ik was een vreemd, introvert kind dat liever met zijn neus in een boek zat. Ik ben nog steeds vreemd en introvert, maar ik denk graag dat ik ben uitgegroeid tot iemand die meer is dan dat. Dat komt doordat iedereen om me heen me dingen heeft geleerd en me heeft geholpen wanneer ik dat nodig had: mijn gemeenschap.

En dat gun ik iedereen. Dat iedereen weet dat we op elkaar kunnen rekenen en dat we daar beter van worden. Ik wil op mijn beurt ook anderen helpen. Voor onze gemeenschap en voor de mensen om ons heen.

Maar ik heb ook geleerd dat je dat niet als vanzelfsprekend kunt beschouwen. Er valt geld en macht te winnen door ons tegen elkaar op te zetten. Het is makkelijk om buitenstaanders de schuld te geven van alle problemen waar we tegenaan lopen. Tegelijkertijd lijkt de samenleving boosheid en intimidatie te belonen.

Maar daarmee los je geen problemen op. Veel problemen worden er juist erger door. Dus geven ze de mensen aan de randen van onze gemeenschap de schuld, zaaien ze angst en drijven ze ons uit elkaar.

Ik weet dat de wereld ingewikkeld is, en soms vind ik zelfs dat ik ongeloofwaardig klink als ik probeer uit te leggen hoe getallen als verborgen signalen worden gebruikt, en hoe een stripboek-kikker door racisten als symbool is ingepikt. Ik wil me niet met dat soort vreemde dingen bezighouden. Ik wil liever vreemd doen over de dingen die ik leuk vind.

Dus wanneer ons simpele antwoorden worden voorgeschoteld, met mooie, grote doelwitten die ons vertellen waar we onze woede op moeten richten, en met antwoorden waardoor de oplossingen voor onze problemen zo duidelijk lijken, dan kan dat heel verleidelijk zijn.

Maar omdat dat de kern van hun verhaal is, kunnen hun antwoorden niets oplossen. Ze pakken onze problemen nooit echt aan. Samen, als gemeenschap, kunnen we echt iets bereiken. Grote dingen, zoals onze samenleving inclusiever en toegankelijker maken.

Zoals klimaatverandering aanpakken en werken aan klimaatrechtvaardigheid. Ik ben tenslotte nog steeds van Extinction Rebellion. Lokale dingen, zoals buurtkeukens en betaalbare plekken om samen te komen. Zoals hitte-eilanden aanpakken en ons als gemeenschap voorbereiden. De dingen die ons menselijk maken en het leven de moeite waard maken: vriendelijkheid en verbondenheid.

Ik wil dus een Delft waar plek is voor iedereen en waar we blijven leren. Waar we elkaar blijven helpen. En waar we ruimte voor elkaar maken. Ongeacht onze achtergrond.

Another world is possible!

Zim