Franse scholieren: zelforganisatie of geleide organisatie?
De beweging van middelbare scholieren, die zich in het najaar van 2026 als een lopend vuurtje over Frankrijk verspreidde, is uitsluitend het werk van de scholieren zelf. Zonder iemand op de achtergrond, zonder partij, zonder vakbond die de touwtjes in handen had, helemaal op eigen kracht, als volwassenen. Ze dwongen alle volwassenen en alle autoriteiten die over hen gingen om rekening met hen te houden. Ze deden dit door hun onwaardige en discriminerende studieomstandigheden aan de kaak te stellen, door uiting te geven aan hun materiële en psychische leed, en door concrete en relevante eisen te formuleren. Door met elkaar te praten en te discussiëren, zich binnen de school te organiseren, een duidelijke boodschap op spandoeken en borden te verwoorden en vervolgens tot actie over te gaan. De actievorm die deze opstandige middelbare scholieren kozen, was het blokkeren van de ingangen van hun school. Ze bouwden barricades van vuilnisbakken, houten pallets, straatmeubilair – alles wat ze maar te pakken konden krijgen. In feite een stakings- en mobilisatiepiket dat mensen dwong om te kijken wat er op hun borden stond en erover te discussiëren. Een vorm van actie die binnen enkele dagen in heel Frankrijk werd overgenomen en die het nieuws domineerde. Met zeer beperkte middelen, via mond-tot-mondreclame, van groep tot groep, via kringen van gelijkgestemden en vervolgens via sociale media. Zelforganisatie van de moderne tijd, en het werkte.
Alessandro Stella in “Franse scholieren: Zelforganisatie of geleide organisatie?” (Global.info)