Jemenitische vluchteling: “Wij zijn hier. Wij zwijgen niet. Wij eisen rechtvaardigheid” (beeldverslag)

Gistermiddag kwamen aan de overzijde van de Tweede Kamer aan de Bezuidenhoutseweg in Den Haag zo’n 150 vluchtelingen uit Jemen bijeen om te protesteren tegen het afwijsbeleid van de IND en de regering. “From north to south, Yemen is not safe”, riepen de vluchtelingen onophoudelijk. Daarmee lieten ze horen dat ze het er volkomen mee oneens zijn dat de Nederlandse staat Jemen heeft aangemerkt als een veilig land. De Jemenitische vluchtelingen willen niet langer wachten op een beslissing op hun asielaanvraag en eisen verblijfsrecht.

De vele spandoeken en actieborden die tijdens de protestactie waren te zien, gaven een helder beeld van de moeilijke situatie waar Jemenitische vluchtelingen in Nederland zich in bevinden. “Jemenitische vluchtelingen lijden in de kampen onder zware omstandigheden en enorme psychische druk door jarenlange wachttijden, willekeurige afwijzingen en oneerlijke beoordelingen van onze asielaanvragen. Wij eisen een eerlijke en snelle beoordeling van de asielaanvragen van Jemenieten, in overeenstemming met de humanitaire en veiligheidsrealiteit in Jemen, en benadrukken ons recht in een land dat menselijke waarden respecteert”, zo viel te lezen op een van de spandoeken. De energieke en enerverende actie was goed voorbereid en werd uitstekend begeleid door de organisatoren. “Wij behoren tot de vergeten mensen”, aldus een van de actieborden. “Ze hebben onze kinderen vermoord” en “Ze hebben ons uitgehongerd”, aldus ander actiemateriaal, dat in tekst en met foto’s uiting gaf aan de verschrikkingen in Jemen.

In alle drukte van de actie werden de namen van vluchtelingen verzameld, omdat er wordt gewerkt aan een petitie die aangeboden gaat worden aan de Tweede Kamer. Veel vluchtelingen lieten hun pasje zien aan een andere vluchteling die hun namen onder elkaar opschreef. Vanaf de overkant van de weg kwam DENK-Tweede Kamerlid Stephan van Baarle aanlopen, die al snel werd omringd door een aantal organisatoren in gele hesjes. Veel vluchtelingen wilden persoonlijk met hem gaan praten, hun asielaanvraag bespreken en zijn mening weten over het rampzalige afwijsbeleid ten opzichte van vluchtelingen uit Jemen.

Van Baarle hoorde een aantal van hen geduldig en respectvol aan en hield ook nog een korte toespraak. Daarin gaf hij de vluchtelingen gelijk: Jemen is niet veilig en vluchtelingen uit dat land verdienen bescherming en veiligheid. De vluchtelingen waren er verheugd over dat er eindelijk eens iemand uit het parlement serieus interesse toonde in hun situatie. Het is duidelijk dat de druk op de IND en de regering nog flink zal moeten worden opgevoerd. De organisatoren van de actie zijn zich daar scherp van bewust en zoeken samenwerking met bondgenoten. Daar ligt een belangrijke taak en verantwoordelijkheid voor steun- en actiegroepen.

Harry Westerink

De Jemenitische vluchteling Yousef hield tijdens de actie de onderstaande toespraak.

Dames en heren, beste vrienden,

Dank jullie wel dat jullie vandaag hier zijn. Mijn naam is Yousef Al-Amel, ik ben Jemeniet en asielzoeker in Nederland. Ik sta hier vandaag niet alleen voor mezelf, maar namens duizenden Jemenieten die in Nederland leven in onzekerheid, angst en langdurig wachten – soms al jarenlang.

Wij zijn naar Nederland gekomen omdat wij niet veilig waren in Jemen. Niet omdat wij dat wilden, maar omdat wij daartoe waren gedwongen. Jemen is geen veilig land. Er is oorlog, geweld, willekeurige arrestaties, gedwongen rekrutering, honger en de volledige ineenstorting van de staat. Dit is geen mening, dit is de realiteit.

Toch heeft de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) Jemen aangemerkt als een veilig land. Sindsdien worden Jemenitische asielaanvragen collectief afgewezen. Velen van ons – ook ik – hebben een persoonlijk vluchtverhaal, bewijzen en documenten, en hebben gedaan wat van ons werd gevraagd. Wij hebben Nederlands geleerd, gewerkt, gestudeerd, geprobeerd te integreren en hier een leven opgebouwd. En toch krijgen wij na zeer lange procedures een afwijzing.

Sommigen wachten twee of drie jaar op een beslissing. Daarna krijgen zij één dag om te reageren op een voornemen tot afwijzing. Kort daarna volgt de definitieve afwijzing. Wat blijft er over? Een onzekere toekomst, geen veiligheid, geen perspectief.

Wij leven in asielopvangcentra zonder te weten wat morgen brengt. Wij kunnen geen plannen maken en geen toekomst opbouwen. Wij vragen geen speciale behandeling. Wij vragen rechtvaardigheid. En wij vragen om een eerlijke en realistische herbeoordeling van de situatie in Jemen, die de werkelijkheid weerspiegelt en niet alleen wat op papier staat.

Tot op de dag van vandaag is er geen duidelijke rechterlijke uitspraak die bevestigt dat Jemen geen veilig land is. Dit maakt onze situatie nog zwaarder en pijnlijker. Wij roepen de Nederlandse overheid op om het landenbeleid voor Jemen te herzien, om mensen niet terug te sturen naar onveiligheid en om menselijkheid boven procedures te plaatsen.

Wij zijn geen nummers. Wij zijn mensen. Met dromen, met angsten, met families. Vandaag staan wij hier samen om te zeggen: wij zijn hier. Wij zwijgen niet. Wij eisen rechtvaardigheid.

Dank jullie wel.