Laat je niet voor de gek houden! – Een groet aan de scholieren van de schoolstaking tegen de dienstplicht
Een brief van Lower Class Magazine aan de scholieren die meededen aan de staking tegen de dienstplicht in Duitsland.
Lieve stakende scholieren,
De komende jaren zullen de politiek en de media alles uit de kast halen om de militarisering van de samenleving en de herinvoering van de dienstplicht te rechtvaardigen. Ze zullen de morele druk op jullie opvoeren door te vertellen dat jullie je tot handlangers van de Russische dictator Poetin maken als je je stem verheft tegen de bewapening. Politici van alle partijen zullen keer op keer herhalen dat de invoering van de dienstplicht uitsluitend ter verdediging dient, en dat Duitsland er alleen door de agressie van andere staten toe wordt gedwongen. Zo heeft de militarisering van samenlevingen altijd al gewerkt. Propaganda hoort bij oorlog zoals winst dat ook doet.
Om ervoor te zorgen dat de kassa blijft rinkelen bij wapenconcerns als Rheinmetall, wier winsten dankzij staatskredieten voor bewapening door het dak gingen, zijn er mensen nodig die deze wapens gebruiken. En omdat die momenteel niet te vinden zijn, moet de dienstplicht nu weer worden ingevoerd. Jullie wordt verteld dat jullie aan dezelfde kant zouden staan als de directie van de Duitse oorlogsindustrie, net zoals de jongeren in Rusland wordt verteld dat zij aan dezelfde kant als hun dictator zouden staan. Het ligt in de logica van de wapenwedloop dat de heersers hun bevolking uitleggen dat er bewapend moet worden, omdat men zich alleen zo tegen de vijand kan beschermen. Als je naar de geschiedenis kijkt, dan blijkt het tegendeel waar. Bewapening aan de ene kant leidde altijd tot bewapening aan de andere kant, en zet een geweldspiraal in gang die op een gegeven moment niemand meer kan beheersen.
Als je je in de geschiedenis verdiept, dan kun je vaststellen dat er in Duitsland vóór de Eerste Wereldoorlog een zeer vergelijkbare sfeer heerste als vandaag. Een jaar voor die oorlog waarschuwde de socialiste Rosa Luxemburg: “Je moet je ogen wel sluiten om niet te zien dat de bewapening een onvermijdelijk gevolg is van de hele economische ontwikkeling. Zolang het kapitaal heerst, zullen bewapening en oorlog niet ophouden. Alle grote en kleine kapitalistische staten worden nu meegesleurd in de maalstroom van de wapenwedloop.” Haar waarschuwingen werden genegeerd en een jaar later keurde de sociaal-democratische partij SPD de oorlogskredieten goed, en die gaven het startschot voor de massale sterfte. De internationale solidariteit maakte plaats voor de “politiek van nationale eenheid” van het nationalisme.
De woorden van de rijkskanselier aan het begin van de Eerste Wereldoorlog zouden iedereen bekend moeten voorkomen die de afgelopen jaren Duitse talkshows heeft gevolgd: “Wij wilden vreedzaam en werkend verder leven, en als een onuitgesproken gelofte gold het van de keizer tot de jongste soldaat: alleen ter verdediging van een rechtvaardige zaak zal ons zwaard uit de schede komen. De dag dat we dat zwaard moeten trekken, is aangebroken – tegen onze wil, tegen onze oprechte inspanningen in. Rusland heeft de brandende fakkel tegen het huis gelegd. We bevinden ons in een gedwongen oorlog met Rusland en Frankrijk.” Precies zo wordt de invoering van de dienstplicht vandaag de dag weer gerechtvaardigd.
Destijds was er een kleine minderheid van tegenstanders van de oorlog rond Rosa Luxemburg en Karl Liebknecht die zich tegen dit beleid verzette. Ook hen werd verweten de Duitse bevolking uit te leveren aan het geweld van de buitenlandse agressors. Hun oppositie tegen de massaslachting werd als landverraad belasterd. Ze werden gearresteerd. En in de vier jaar van de Eerste Wereldoorlog kwamen naar schatting zeventien miljoen mensen om het leven. De tegenstanders van de oorlog waren communisten, die haar vanaf het begin begrepen als een oorlog van de heersende klasse, waarin de levens van gewone mensen geen rol speelden. Ze zetten zich in voor de internationale solidariteit van de arbeiders om een socialistische maatschappij op te bouwen, waarin de samenleving vreedzaam en ten bate van alle mensen planmatig georganiseerd zou worden volgens bewust vastgestelde normen. In plaats van arbeid in te zetten voor bewapening en de luxe van de bonzen, moesten de behoeften van alle mensen het doel van de productie worden.
Na het einde van de oorlog werden Rosa Luxemburg en Karl Liebknecht opnieuw gearresteerd voor deze politieke opvattingen en uiteindelijk vermoord. Het kapitalisme bleef in leven en vijftien jaar later namen de nazi’s de macht over. De geschiedenis van de communisten in de November-revolutie is beschreven in het boek “De rode matrozen” van Klaus Kordon, dat kunnen we jullie van harte aanbevelen.
Vandaag zullen ze jullie vertellen dat alles heel anders is en dat je de huidige situatie totaal niet met die van toen kan vergelijken. We leven tenslotte in de beste van alle mogelijke samenlevingen en staan – dit keer echt! – aan de goede kant. En daarom hoort het er nu eenmaal bij dat jullie ook iets moeten teruggeven aan deze maatschappij. Maar over welke maatschappij hebben we het? De maatschappij waarin de rijkste één procent in Duitsland evenveel vermogen bezit als het armste derde deel van de bevolking? De maatschappij waarin twaalf mensen evenveel geld hebben als de armste helft van de wereldbevolking, dus meer dan vier miljard mensen? De maatschappij waarin mensen verhongeren terwijl miljardairs privévluchten naar de ruimte organiseren? De maatschappij waarvan het kapitalistische economische systeem, volgens de voorspellingen van de wetenschap, door de klimaatcrisis de basis van jullie bestaan zal vernietigen? Hebben we het over het Europa dat een grensgebied des doods rondom zichzelf heeft opgetrokken, en mensen die op de vlucht zijn voor oorlog en vervolging, laat verdrinken in de Middellandse Zee?
De laatste oorlog waaraan Duitsland deelnam, was die in Afghanistan, waarbij meer dan vierhonderdduizend mensen om het leven kwamen. Die eindigde met de hernieuwde machtsovername door de Taliban, de groepering waartegen de oorlog twintig jaar eerder was begonnen. De lokale mensen die in Afghanistan met de Duitsers tegen de Taliban samenwerkten, werden na de terugtrekking van het Westen door Duitsland in de steek gelaten, in tegenstelling tot eerdere beloften, en vrezen nu ter plaatse voor hun leven. In het Duitsland dat jullie met wapens zouden moeten gaan verdedigen, voert de staat een beleid voor de rijken door hen miljarden aan belastingen te besparen, terwijl de armsten in de samenleving steeds meer worden getreiterd. En het zullen zeker niet de erfgenamen van de Duitse grootindustriëlen zijn die in geval van oorlog de loopgraven in worden gestuurd. Als gevolg van de leningen voor de bewapening zal het bezuinigingsbeleid, dat nu al het hele sociale zekerheidsstelsel treft, de komende jaren worden voortgezet.
Als die trend zich doorzet, zal de extreem-rechtse partij AfD in de nabije toekomst in de regering komen. Daar werkt Björn Höcke, die in eigen gelederen een “raszuivere nationaal-socialist” wordt genoemd, met grote steun aan het overnemen van de macht binnen de partij. Dus als ze jullie vandaag vertellen dat jullie de vrijheid met wapens moeten gaan verdedigen, vraag dan op jullie beurt aan hen of ze jullie kunnen garanderen dat jullie over een paar jaar niet in een volledig gemilitariseerde staat onder de regering van een nationaal-socialist tot militaire dienst kunnen worden gedwongen.
“Heb de moed om je eigen verstand te gebruiken!”. Dat was ooit de leus van de Verlichting, die de weg naar vrijheid moest banen vanuit de onderdrukking door de kerkelijke autoriteiten. Het is te hopen dat jullie je aan deze leus zullen houden. Heb de moed om je eigen verstand te gebruiken. Dat verstand beperkt zich niet tot het kader dat door de heersende politiek en de kapitalistische media als toelaatbaar wordt afgebakend. Het kritische verstand is alleen aan de Verlichting verplicht en maakt het door de heersenden opgelegde kader zelf tot voorwerp van zijn kritiek. Als ze jullie tot de vijfde colonne van Poetin willen bestempelen, bedenk dan dat ook de tegenstanders van de oorlog vóór de Eerste Wereldoorlog met dezelfde verwijten werden overladen. Het vergt moed om niet zomaar mee te doen met de waanzin die zich voor onze ogen afspeelt en de stem van je moraal en je verstand te volgen.
Bij de huidige oorlogsvoorbereidingen gaat het net zo min om jullie belangen als in welke andere oorlog in de geschiedenis dan ook die door de heersenden van de grond is gekomen. In de loopgraven hebben aan alle kanten altijd de gewone mensen hun leven gelaten als het hen niet lukte om hun gemeenschappelijk belang over de landsgrenzen heen te erkennen, terwijl oorlog voor de heersenden altijd een goede zaak was. Laat je dus niets wijsmaken als ze je willen vertellen dat het dit keer heel anders is dan in de rest van de menselijke geschiedenis. Jullie hebben geen gemeenschappelijk belang met de top van de Duitse wapenindustrie, maar delen met jongeren wereldwijd de wens om in vrede op te kunnen groeien. Jullie geven andere mensen moed door op 5 maart samen de straat op te gaan! Als ze jullie nu met laster en schorsingen tot discipline en orde willen dwingen, denk dan aan de laatste woorden die Rosa Luxemburg voor haar dood op papier zette:
“Orde heerst in Berlijn!” Jullie stompzinnige handlangers! Jullie “orde” is op drijfzand gebouwd. De revolutie zal morgen alweer luidruchtig opstaan en tot jullie afgrijzen met trompetgeschal verkondigen: “Ik was, ik ben, ik zal zijn!”
(Deze brief verscheen op 1 maart onder de titel “Lasst euch nicht für dumm verkaufen! – Ein Grußwort an die Schüler:innen des Schulstreiks gegen die Wehrpflicht” op de site van Lower Class Magazine.)