Leiden: katholieke fascisten demonstreren tegen abortus, maar worden spontaan onthaald door een massaal feministisch tegenprotest (beeldverslag)
Het is al de middag erna, maar ik voel me nog steeds een beetje overweldigd door de gebeurtenissen van gisteren aan het einde van de middag voor de ingang van het Leidse Centraal Station. Ik loop al een poosje mee, maar zo’n massaal spontaan protest heb ik eigenlijk niet eerder meegemaakt. Een groepje van tien katholieke fascisten stond met een trommel, doedelzak, spandoek en flyers actie te voeren tegen vrije abortus. Maar een flinke menigte maakte hen duidelijk dat aan dat recht niet getornd mag worden. En dat ze al helemaal niet welkom zijn een dag na de internationale vrouwendag!
Het begon allemaal tussen de middag naast station Den Haag Centraal, waar de fascisten het eerst werden gesignaleerd. De afgelopen weken zijn ze vaker gezien bij stations her en der in het land. Ondanks hun malle sjerpjes en roeptoeters wisten ze maar weinig aandacht te genereren voor hun anti-abortus boodschap. In alle haast wist een achttal mensen in Den Haag een tegenprotestje op te zetten, dat uiteindelijk best geslaagd mag heten. Af en toe deden er ook voorbijgangers kort aan mee.
Om half vier attendeerde een kameraad mij erop dat de fascisten inmiddels op het Leidse stationsplein stonden. Een kwartier later stond ik daar in mijn eentje op fikse afstand van de treurige groep foto’s van hen te maken. De kameraad kwam naast me staan, en een vriendin die toevallig langsliep, sloot zich bij ons aan. Een van de fascisten probeerde met ons in gesprek te gaan en een flyer te geven. “Rot op”, zeiden we. Een andere fascist riep iets naar ons, en een van ons riep iets terug. Van de mensen die langs hun protest liepen, naar of van het station, kregen ze zichtbaar regelmatig dezelfde boodschap als van ons: een middelvinger, of een pontificaal verscheurde flyer in hun gezicht. De grond raakte ermee bezaaid. Twee jonge vrouwen kwamen aangerend met in de haast gemaakte actieborden en gingen daarmee vlak voor de mannetjes heen en weer paraderen. Die raakten daardoor duidelijk wat geïrriteerd, en ondertussen werd er vanuit ons af en toe wat gescholden in hun richting. Ons groepje groeide langzaam uit tot een persoon of tien, en heel, heel langzaam gingen we steeds iets dichterbij staan. Voorbijgangers vroegen om wie het ging, en wij legden dan kort wat uit over hun katholieke fascisme, vrouwenhaat en streven naar de afschaffing van de vrije toegang tot abortus.
Een paar jongeren die al op het plein rondhingen, sloten zich ook bij ons aan. Ze kwamen bij ons staan, ook om de lieve hond te aaien die iemand bij zich had, en vroegen wat er nu precies aan de hand was. Een van hen ging daarop provocerend met een van de actieborden die de twee vrouwen van eerder hadden achtergelaten met veel bravoure voor de fascisten staan en de voorbijgangers en meekijkende mensen ophitsen. Een andere jongere, op een brommer, die links naast de fascisten stond, en in een fikse discussie met hen raakte, keek mij aan. Ik maakte met mijn hand een gebaar van gas geven, en dat deed hij. Iedere keer als de fascisten een leuze inzetten, ging hij gas geven en een enorm lawaai produceren. Later kwam iemand naast hem staan om het achterwiel op te tillen en zo het geluidsniveau nog verder op te voeren.
Het was inmiddels spitsuur en meer en meer mensen sloten zich aan. Onze groep zwol aan tot minstens 150 mensen en op sommige momenten mogelijk wel 200. Twee andere kameraden arriveerden ook met de trein en kwamen meteen in actie. Ze haalden in een winkel in de buurt oude kartonnen dozen en kochten stiften. Binnen tien minuten hadden ze een pop-up werkplaats gecreëerd die tientallen actieborden produceerde. Zodra er weer een paar af waren, ging ik die aan de deelnemers uitdelen. In de video is goed te zien hoeveel er wel niet zijn gemaakt, en de geweldige leuzen die ze ervoor bedachten, van “Baas in eigen buik”, “Our bodies, our choices”, “Handen af van onze rechten” en “Abortus is gezondheidszorg” tot “Where are the women?”, “Houd je kruis uit mijn kruis” en “Zout op terug naar de middeleeuwen”.
Er kwam iemand met een enorme bos bloemen, en deelde die uit aan de deelnemers van ons protest. Ondertussen liep de spanning verder op. Regelmatig waren er deelnemers aan het protest, of toevallige voorbijgangers, die de fascisten van heel dichtbij de huid vol scholden. Een vrouw stak zelfs een flyer voor hun neus in brand. Een aantal vrouwen trok ook hun t-shirt uit en op hun buik stond in mooie grote letters “Baas in eigen buik”, waarschijnlijk nog van het vrouwendagprotest van de dag ervoor. Het spontane tegenprotest was inmiddels tot op een paar meter genaderd, en meer en meer mensen gingen vlak voor de neus van de fascisten staan met hun actieborden. Ze probeerden die vooral voor het anti-abortus spandoek te houden, en ook voor de camera waarmee de fascisten alles en iedereen de hele tijd filmden. Er ontstond even een schermutseling met de cameraman, die een actiebord afpakte en op de grond gooide, en vlak daarna probeerden we het spandoek naar beneden te trekken, wat net niet lukte.
Dat had ook te maken met het eveneens snel groeiende aantal agenten. Ik telde er op het laatst een stuk of veertig. Die grepen in bij iedereen die in hun ogen te dicht bij de fascisten kwam. De fascistische katholieken leken wel te genieten van de spanning, van de dreiging. Ze kunnen in zulke situaties aan elkaar tonen hoe sterk ze in hun geloof zijn, oog in oog met het grote kwaad (een grote groep voornamelijk vrouwen die hun rechten niet willen laten afpakken). Ze zien zichzelf al als martelaren voor hun geloof. Een van hen liep plechtig een rondje om hun groep terwijl hij druppeltjes gezegend wijwater of iets dergelijks op de grond spoot, in een poging om een veilige cirkel te maken tegen de duivelse krachten die de feministen zouden bezielen. Vanaf dat moment kwamen ook de rozenkransen tevoorschijn, en gingen ze af en toe hardop bidden, en samen in het Latijn zingen. Niet dat het werkelijk heiligen zijn, sommigen van hen maakten met sarcastische gezichten obscene gebaren richting sommige vrouwen. Ook deden ze richting vrouwen met hun handen alsof ze een dikke buik hadden, zo van ”Ja, jij gaat lekker zwanger worden!” Grappig was wel dat ze lange tijd naast een bordje stonden met “Hoed u voor valse profeten”, wat natuurlijk een toepasselijk Bijbelcitaat is. Toen ze het doorkregen, gooiden ze het in de prullenbak.
Vanaf het moment dat onze groep enige omvang had gekregen, was er non-stop boegeroep en ander gejoel. Ook werden er de hele tijd leuzen geroepen, zoals natuurlijk “Baas in eigen buik” en “Our bodies, our choices”, maar ook “Ga naar huis”, “Go away”, “Shame on you”, “Jullie kinderen worden net als wij”, “Incels naar huis”, “Zielige mannetjes, ga lekker naar huis” en “Wij zijn met meer”. De fascisten beantwoordden onze leuzen met onder meer “Moord in eigen buik” en “Not your body, not your choice”. Ook riepen we af en toe anti-fascistische leuzen, zoals “Nazi’s, weg ermee” en het bekende “Siamo tutti antifascisti”. Waarop de fascisten antwoordden met “Antifa terrorist, wij willen vrijheid”. Natuurlijk legden ze net als fascisten in de VS daarbij de klemtoon op de verkeerde plek, namelijk op het “ti”. Tegen fascisme zijn is in hun ogen kennelijk het grote kwaad. Op een later moment riepen ze dan weer dat antifa zou staan voor “anti-familie”. Wat in zekere zin ook zo is, althans, we zijn tegen het soort familie waar zij voor staan, met de man aan het hoofd en vrouwen en kinderen die moeten gehoorzamen. En waar er geen plek is voor non-binaire mensen of mensen met een andere dan een heteroseksuele voorkeur. Wij zijn vóór families, gezinnen en welke verbanden dan ook op basis van gelijkheid, en liefde voor én solidariteit met elkaar.
Om half zes besloot de politie dat het genoeg was en werden wij naar achteren gedreven. Daarbij werden er een paar mensen echt nodeloos hard geduwd, waarbij er een of twee bijna vielen. Het tegenprotest ging echter gewoon door. Een man kwam met een heleboel flesjes water, en deelde die uit. Wat we wel nodig hadden, want velen begonnen aardig schor te worden. Nog een uur ging de tegenactie door, totdat ze om half zeven eindelijk hun sjerpjes gingen afdoen en er een enorm gejuich opging aan onze kant. Onder politiebegeleiding liepen ze naar een zwart busje en verlieten ze de stad.
Toen ze eenmaal weg waren, keken we elkaar allemaal aan, met ongeloof over onze eigen kracht. Dat we met zoveel onbekenden plotseling samen zo’n gerichte energie konden opbouwen en de fascisten angst aanjagen. Iedereen moet even hebben gevoeld onderdeel te zijn geweest van iets groters, van een enorm feministisch en links potentieel dat er gelukkig toch nog is in de stad, ondanks de opmars van extreem-rechts overal.
Er is in de jaren twintig echt iets veranderd in Leiden. De opkomst en snelle groei van eerst de #voor14- en de klimaatbeweging hier, die door corona een tijdlang noodgedwongen hun activiteiten niet in Den Haag of Amsterdam konden ontplooien maar zich op de eigen stad moesten richten. Tel daarbij op Black Lives Matter, de pro-Palestina beweging en meer recent de Dolle Mina’s en de nieuwe vredesbeweging. En dan hebben we het nog niet eens over de woonstrijd, het anti-fascistische netwerk dat momenteel bezig is met een deplatforming-campagne tegen FvD en inspirerende plekken als Theater De Generator die mensen bijeen brengen in strijdbare communities. Daarmee zijn er uitgebreide netwerken ontstaan die we vanuit Doorbraak, anders dan in de voorgaande decennia, nauwelijks nog kunnen overzien. Wat zeer inspirerend is natuurlijk. En alle acties van al die bewegingen hebben een enorme groep van mensen in de stad voortgebracht met actie-ervaringen. Op zo’n mooie dag als gisteren, de dag ná vrouwendag, kwam dat allemaal bij elkaar.
Ter plekke was het voor iedereen overduidelijk dat het om fascisten gaat, maar op sociale media kwamen daar vragen over. Dus nog even kort wat uitleg. Het gaat om leden van de katholieke fascistische organisatie Tradition, Family and Property (TFP), een katholieke sekte die in 1960, in aanloop naar de fascistische dictatuur in Brazilië is opgericht door Plinio Corrêa de Oliveira (1908-1995). Hij was fel anti-communistisch, voor grootgrondbezit en de militaire dictatuur, en tegen bevrijdingstheologie. Zelfs de katholieke kerk vond hen veel en veel te ver gaan en deden zijn club in de ban. Het zal dan ook niet verbazen dat ze gisteren een hele grote banier bij zich hadden met daarop “Traditie. Familie. Privé-eigendom”. Meer over TFP lees je bij ons hier, hier, hier, hier en hier. Of beluister deze podcast, waarin duidelijk wordt dat het probleem dat de oprichter had met Hitler was dat hij de Duitse katholieken onvoldoende meenam in zijn strijd tegen het “goddeloze communisme’. En lees dit boek om een idee te krijgen hoe gemeen deze fascisten ook tegen elkaar zijn. Zo werden leden van de jongerenorganisatie bijvoorbeeld gestraft met twaalf uur opsluiting in een varkensstal waarbij ze moesten schreeuwen “Ik ben een varken, ik ben een imbeciel”.
De Nederlandse tak van deze beweging heet Civitas Christiana. Die club verspreidt veel haat tegen onder andere queer mensen, en was het afgelopen decennium een van de belangrijke krachten achter de door hen verloren strijd voor het behoud van de racistische karikatuur Zwarte Piet. Queers en feministen hebben al vaker actie gevoerd tegen deze katholieke fascisten, vaak op ludieke wijze, zie hier, hier, hier en hier. De fascisten liepen op 15 november ook mee in de grote stille anti-abortus tocht van Scheeuw om Leven.
Eric Krebbers
(Onderaan zie je nog wat beelden uit Den Haag.)
