SP-Kamerlid Sharon Gesthuizen ziet illegaal gemaakte en uitgesloten vluchtelingen als veroorzakers van "overlast".

SP-Kamerlid Sharon Gesthuizen ziet illegaal gemaakte en uitgesloten vluchtelingen als veroorzakers van “overlast”.

Sinds vluchtelingen in 2012 in Den Haag en Amsterdam tentenkampen gingen opbouwen en daarna twee kerken in gebruik namen, heeft het SP-Kamerlid Sharon Gesthuizen zich steeds nadrukkelijk tegen hun strijd aan bemoeid. Ze ging bij de vluchtelingen op bezoek, overlegde met hen, zegde hen haar steun toe, debatteerde in de Tweede Kamer, en gaf in de media volop haar mening. Maar al die tijd heeft haar houding zich gekenmerkt door een gevaarlijk soort dubbelzinnigheid, waarbij ze aan de ene kant stelt op te komen voor de vluchtelingen, maar aan de andere kant objectief gezien juist tegen hun belangen ingaat. Dat heeft te maken met de achtergronden van de partij die ze vertegenwoordigt.

Evenals alle andere partijen in de Tweede Kamer gaat de SP akkoord met de grote lijnen van het keiharde beleid van migratiebeheersing. Principiële kritiek op het beleid van tegenhouden, uitsluiten, opjagen, opsluiten en uitzetten van vluchtelingen is niet te vinden in het partijprogramma. De SP kaart in feite alleen maar af en toe misstanden in dat beleid aan, gelukkig nog wel wat meer dan de andere partijen. Weliswaar lijkt de partij volmondig te willen opkomen voor dakloze en rechteloze vluchtelingen, omdat het gaat om mensen in kwetsbare maatschappelijke posities. Maar die vaak beleden betrokkenheid blijkt in de praktijk nogal eens op een dood spoor te belanden. De steun van de partij aan afgewezen vluchtelingen oogt vaak moeizaam en halfslachtig, stokt halverwege en keert zich soms zelfs tegen hen.

Dat is niet van vandaag of gisteren. Al decennialang immers is migratie een heikel thema binnen de partij, zoals bleek uit de ronduit racistische in 1983 verschenen SP-nota “Gastarbeid en kapitaal”. “Het verschil in ontwikkeling en cultuur maakt het zeer moeilijk voor Nederlanders om met hun buitenlandse collega’s samen te werken en samen te wonen”, luidde de conclusie in die nota, lang voordat Pim Fortuyn en Geert Wilders de samenleving gingen vergiftigen met hun rechts-populistische haat en zondebokpolitiek. Migranten en vluchtelingen zouden niet zozeer een probleem hebben, maar vooral een probleem zijn, aldus de boodschap van de SP in de jaren tachtig. Ook in later tijden bleef de SP-visie op dit gebied hetzerig en vol vooroordelen, hoewel vooral “allochtone” SP-ers moeite hadden met die retoriek. SP-bestuurders en -Kamerleden spraken in verband met de komst van migranten over “treinladingen met profiteurs”, “vloedgolven” en “tsunami’s van Polen” die “ons land” zouden overspoelen.

Overlast

Ook Gesthuizen blijkt last te hebben van deze onderbuikgevoelens. Die keren regelmatig bij haar terug en kunnen dus niet zomaar worden afgedaan als ongelukjes of uitglijders. Integendeel, haar negatieve gepraat staat zozeer in lijn met de geest tegen migratie die binnen de SP nog steeds rondwaart dat aangenomen moet worden dat ze het officiële partijgeluid uitdraagt. “Er is veel mis met het Nederlandse opvang- en terugkeerbeleid”, stelde ze in oktober 2012, nadat ze in het gebouw van de Tweede Kamer een overleg had gevoerd met tentenkampvluchtelingen en collega-Kamerleden. “Iedereen die feitelijk niet kan worden uitgezet, komt op straat terecht en veroorzaakt zo steeds meer overlast in verschillende steden. Als we zorgen voor opvang en daarmee rust, medische zorg en goede begeleiding, zal dit leiden tot meer terugkeer en minder illegaliteit op straat.”

Daarmee bestempelde ze dus dezelfde vluchtelingen met wie ze nog maar net om de tafel had gezeten en zogenaamd keurig te woord had gestaan, tot overlastgevers. Maar het is vanzelfsprekend juist de overheid die dankzij het verschrikkelijke migratiebeheersingsbeleid de vluchtelingen een heleboel “overlast” bezorgt. Bovendien was Gesthuizens pleidooi voor opvang gekoppeld aan terugkeer van de vluchtelingen naar hun landen van herkomst, wat door hen zelf nadrukkelijk werd verworpen. In plaats van zich te scharen achter de eisen van de vluchtelingen (verblijfsrecht, onderdak en een menswaardig bestaan), diende ze het belang van de staat om hen het land uit te kunnen werken. Die “opgeruimd staat netjes”-houding zorgt niet alleen voor een heleboel verwarring onder vluchtelingen en anderen die vertrouwen in de SP hebben, maar zet ook veel kwaad bloed.

Chantage

Het Kamerlid koos ook de kant van de staat, toen tijdens een radio-uitzending op 27 april 2013 naar haar mening werd gevraagd over honger- en dorststakingen. Dat soort gevechten op leven en dood, dat soort uiterste middelen waarbij vluchtelingen hun lichaam op het spel zetten om vrijheid en respect te krijgen, brandmerkte ze als chantage. “Je moet daar niet aan toegeven, omdat je daarmee eigenlijk zegt: mensen, als je in honger- of dorststaking gaat, dan krijg je een verblijfsvergunning en dat brengt dus andere mensen heel erg in gevaar.” Het valt op hoezeer Gesthuizen op de stoel van de staat gaat zitten, vooral door het gebruik van het woord “je”. Het Kamerlid maakt zich er blijkbaar meer zorgen over of de staat de migratie nog voldoende kan blijven beheersen dan dat ze het perspectief kiest van de honger- en dorststakers die in actie komen tegen een politiek van uithongering en vrijheidsberoving.

Gesthuizen pleitte in de uitzending overigens ook nog voor het gebruik van dwangvoeding tegen hongerstakende vluchtelingen, wat lijnrecht ingaat tegen het standpunt van de artsenorganisatie KNMG en de Johannes Wier Stichting, een belangenorganisatie voor mensenrechten en gezondheidszorg. Op zulke toegespitste ogenblikken, waar de strijd op het scherpst van de snede wordt gevoerd, veroorzaakt het Kamerlid fikse schade aan de beeldvorming van de vluchtelingenstrijd in de publieke opinie. Ondanks de steunbetuigingen aan de vluchtelingen die ze van tijd tot tijd heeft uitgesproken, is het duidelijk dat de hongerstakers met zulke vrienden geen vijanden meer nodig hebben.

Open brief

Dat Gesthuizen in die strijd meer kapot maakt dan de strijdende vluchtelingen en hun ondersteuners lief is, bleek onlangs ook tijdens de hongerstakingsactie van vluchtelingen die in het Rotterdamse detentiecentrum zaten opgesloten. Zij zijn daar door de bewakers en de gevangenisdirectie schofterig behandeld, wat ze ook uitvoerig telefonisch hebben doorgegeven aan de radicaal-linkse activisten van het No Border Netwerk en de Werkgroep Deportatieverzet. Al jarenlang klagen niet alleen dit soort activisten, maar ook nationale en internationale belangen- en mensenrechtenorganisaties het gruwelijke gevangenisregime aan waarmee mensen zonder verblijfsrecht worden geconfronteerd. Maar evenals zijn voorgangers doet de verantwoordelijke staatssecretaris Fred Teeven alsof zijn neus bloedt. Terwijl de honger- en dorststakers in de bajes werden mishandeld, getreiterd en in kale en kille isoleercellen werden gesmeten, verklaarde de ijzervretende VVD-er dat er niets aan de hand was.

De afgrijselijke behandeling van de hongerstakers door de gevangenisdirectie werd bevestigd door de onafhankelijke vertrouwensarts Elcke Bonsen, die had geprobeerd om hen te ondersteunen, maar daarbij op een muur van onwil en arrogantie was gestuit van de kant van de gevangenisleiding. Dat was voor haar de aanleiding om Teeven een kritische open brief te sturen, waarin ze gedetailleerd de schokkende gang van zaken in het detentiecentrum beschreef. Bonsen had eerder al haar nek uitgestoken door het gebrek aan medische zorg aan te klagen waarmee de vluchtelingen in het tentenkamp in Ter Apel in mei 2012 te maken hadden. Samen met haar partner had ze zich toen veel moeite getroost om die zorg toch te geven, ondanks tegenwerking van de kant van de autoriteiten. Een actief en sympathiek persoon, zou je zeggen, die zich hard maakt voor de belangen van de strijdende vluchtelingen. Een weldenkend mens zou haar kritiek op de behandeling van de hongerstakers en haar weerwoord op Teeven ter harte nemen en er blij mee zijn dat een vertrouwensarts het voor de hongerstakende vluchtelingen opnam.

Stemmingmakerij

Maar Gesthuizen dacht daar anders over. Op haar Facebook-pagina postte ze namelijk: “Bonsen staat op dit moment alleen in haar kritiek. Ja, er zijn ook advocaten die kritiek hebben, maar ik heb reden om dat wat Bonsen zegt nog eens kritisch tegen het licht te houden. Het zijn zeer ernstige beschuldigingen; wie stelt, bewijst.” Met haar opmerking dat de vertrouwensarts “alleen” staat, ziet het Kamerlid helemaal over het hoofd dat het vanzelfsprekend in de eerste plaats de hongerstakende vluchtelingen zelf zijn die de staatsrepressie aan den lijve hebben ervaren en daarover anderen volop hebben ingelicht. Maar die vluchtelingen doen er voor het Kamerlid blijkbaar niet zo toe. Nadat er commentaar was geleverd op haar nogal onsolidaire woorden, maakte ze het nog bonter: “Laat ik het anders formuleren: ik ken mevrouw Bonsen persoonlijk. En ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat ik haar niet op haar woord kan vertrouwen. Jammer; dat heb ik niet vaak met mensen die zeggen dat ze zich hard maken voor de belangen van vluchtelingen en andere vreemdelingen. Mijn stelling is dat zij de zaak van vluchtelingen geen goed doet.” Deze verdachtmaking bleef volkomen in het vage hangen. Kennelijk geldt voor haarzelf het adagium “wie stelt, bewijst” niet. Zonder wat voor bewijs dan ook zou ze gewoon haar mond moeten houden, want dit soort hetzerige praatjes leidt nergens toe, behalve in de richting van het ontmoedigen van solidariteit met de hongerstakers en het verminderen van de druk op Teeven. Voordat ze een door de hongerstakers uitgekozen vertrouwensarts te kakken zet, zou Gesthuizen eerst maar eens moeten nagaan in hoeverre zij zelf de zaak van de vluchtelingen goed doet.

In reactie op kritiek op de bedenkelijke omgang van nogal wat vooraanstaande SP-ers met het thema migratie valt uit kringen binnen de partij steevast te vernemen dat SP-ers migranten en vluchtelingen juist een warm hart toedragen. Het is ongetwijfeld waar dat flink wat gewone partijleden, al dan niet van “allochtone” herkomst, de deur openzetten voor vluchtelingen en hen ook ondersteunen. Maar het is wel de vraag of deze steun voortvloeit uit de partijtradities en de landelijke partijlijn, of daar juist tegenin gaat. Als de SP-top het zo ziet zitten met de steun aan en de strijd van migranten en vluchtelingen, dan is het zaak om daar meer ruchtbaarheid aan te geven. Want tot nu toe blijft de partij op het vinkentouw zitten. De ene keer blijkt dat SP-leden afgewezen vluchtelingen daadwerkelijk steunen, de andere keer daarentegen stelt de partij mensen zonder verblijfsrecht en iedereen in hun omgeving teleur. Ook is het noodzakelijk dat de SP van boven naar beneden, in alle geledingen van de partij, nadrukkelijk breekt met het anti-migratiestandpunt van de nota “Gastarbeid en kapitaal” en met alle andere vormen van nationalistische politiek en stemmingmakerij, waaronder ook het warme pleidooi van de partij voor de inburgeringsplicht. Zo’n verandering in het partijbeleid zou de strijd van vluchtelingen en hun ondersteuners, binnen en buiten de SP, zeker ten goede kunnen komen.

Harry Westerink


  1. Deva Daniël Luysterburg # 1 
    5 jaar geleden

    Goed artikel weer van jullie. Ik wil opmerken dat de SP wel gevoelig blijkt voor kritiek. Een paar jaar geleden zag ik Emile Roemer op tv opeens tot mijn verbazing de Polen als probleem bestempelen. Ik dacht het is nou net Wilders, alleen zegt hij Polen in plaats van Marokkanen. Op Facebook heb ik toen flinke kritiek geleverd, en andere mensen ook. Het was toen wel meteen afgelopen, ik heb ze niet meer gehoord over dat Polen een probleem zouden zijn dus blijkbaar heeft de kritiek geholpen.
    In wezen zou de SP een internationalistische partij moeten zijn. Uit onderzoek van de partij zelf blijkt dat SP-leden de ongelijke verdeling van welvaart wereldwijd (armoede in arme landen) als onrecht nummer 1 ervaren. Dus het gemiddelde SP-lid kijkt wel degelijk verder dan het kleine bekrompen Nederland dat de SP als geheel zo graag vanuit haar populistische overtuiging wil idealiseren. Want volgens de SP hebben Nederlanders blijkbaar een hoogstaande cultuur waar buitenlanders zich aan aan moeten passen. Nou, ik vind de cultuur in Vernederland afschuwelijk en de meeste Vernederlanders zijn op zowat alle gebieden behoorlijk onderontwikkeld dus die nationalistische arrogantie van de SP (en de andere partijen) begrijp ik niet.
    Ik vind de opmerkingen van Gesthuizen ongepast, onbegrijpelijk dat zij dit onmenselijke beleid van het regime-Rutte verdedigt.

  2. Kameraad # 2 
    5 jaar geleden

    Beste Deva,

    Als oud medekameraad van de SP ben ik dus ook gedesillusioneerd.
    Niet eens Marijnissen had het voor het zeggen. Laat staan later Agnes.
    Reken uit voor Emiel. De helft was ooit links gerechtigd georienteerd. Na het LPF debacle kwam er een hoop opportunisten bij. De Harde kern blijft 9 zegels. De SP ontbeert intellect, een groot probleem om ministersposten te vullen bij regeringsdeelname. In principe hebben we het over een marxistich gedogmatiseerde partij met slaafse meelopers. Gestemd word met de hand omhoog. Hou je hand omlaag, lig je eruit. Dus democratie is ver te zoeken. Je moet precies langs hun pad lopen (van een kleine elite). “Elimineren” is bij hun en leuk tijdverdrijf. Varieert van uit de zaal gooien tot echte liquidatiegedachten. Niet een partij voor in het pluche te stemmen. Als je me niet gelooft, lid worden en ff 5 jaar aktief meedoen. Als jongeling mag je de tribune rondbrengen, posters plakken en als je dan bij Rood gaat kom je snel op de zwarte lijst….. Meestal prefereert men minder mondige leden. Er zitten wel een paar hele goeie individuele leden tussen maar een hoop goede zijn in ruste dan wel weggerend.

  3. Jorein Versteege # 3 
    5 jaar geleden

    De SP is helaas een mix tussen oude stalinisten ( kern rond Marijnissen ), gematigde socialisten en klassieke sociaal democraten. De oude kern is enorm verrechtst van dogmatisch stalinisme naar de klassieke sociaal democratie. Over socialisme hoor je de SP ook niet praten, het gaat allemaal om een ”menselijker en socialer” Koninkrijk der Nederlanden. Klassiek sociaal democratisch taalgebruik waar revolutionair socialisten weinig aan hebben!

  4. kameraad # 4 
    5 jaar geleden

    Jorein,

    Geen idee wat je met revolutionair socialicten wilt. Terreur van Links dan wel Rechts schiet niet op. Nog meegemaakt dat bep. ex-CPN-ers poogden in de SP te infiltreren om een machtsblok te krijgen. Dan werd er geworven met de heilzaamheden van de Sovjet-staat en de bescherming van het vergane Rode Leger. Sta niet te wachten op de Poetin, de russen en wat ze nog hebben.

    in ieder geval is de SP van na pakweg 2006 niets meer waard. Kan er niks aan doen.
    Altijd die vage tegenstrijdige dubbele beloften. En niet eens hun ware agenda.

  5. Sonja # 5 
    4 jaar geleden

    Juni 2013: SP verbiedt raadsleden asielzoekers te helpen
    …………………………………

    http://sptransparant.wordpress.com/2013/06/05/sp-verbiedt-raadsleden-asielzoekers-te-helpen/

0

Het kan even duren voor je reactie voor anderen zichtbaar wordt omdat de redactie er eerst nog even naar kijkt. Seksistische en racistische reacties worden niet doorgelaten, evenals scheldpartijen, bedreigingen, 'off topic'-bijdragen en pure 'knip en plak'-reacties (deze website is geen prikbord). Wil je contact met de redactie? Mail dan: doorbraak@doorbraak.eu


Je mag de volgende tags gebruiken: <a href=""> <blockquote> <del> <code> <em> <i> <strong> <b>


*