Als de machthebbers wegkomen met genocide tegen de Palestijnse bevolking, zijn wij straks zelf de klos. Daar kun je donder op zeggen.

Het conflict rond Palestina is de doorslaggevende wereldwijde strijd tegen militarisme, kolonialisme en onderdrukking geworden. Het is niet louter een kwestie van buitenlands beleid of een humanitaire crisis die zich duizenden kilometers verderop afspeelt, maar het beslissende politieke gevecht van onze tijd voor menselijkheid. Het zal niet alleen de toekomst van de Palestijnse bevolking bepalen, maar ook de toekomst van democratie, internationaal recht en sociale rechtvaardigheid over de hele wereld.

De westerse regeringen hebben laten zien dat zij er niet voor terugschrikken om genocide toe te staan, en politici in bescherming te nemen die deze misdaden begaan. Ondertussen breiden zij hun eigen legers uit, verhogen ze hun uitgaven voor bewapening en leggen ze mensen met afwijkende meningen het zwijgen op. Als de machthebbers wegkomen met genocide tegen de Palestijnse bevolking, zijn wij straks zelf de klos. Daar kun je donder op zeggen.

Joodse wetenschappers, activisten en organisatoren uit de hele wereld die de kant hebben gekozen van de Palestijnen en die het zionisme openlijk afwijzen, zijn momenteel (eind juni) op het Tweede Joods-Anti-zionistische Congres in Dublin bij elkaar gekomen om hun standpunten nog eens onder de aandacht te brengen. Deze Joodse anti-zionisten verdienen veel respect, omdat zij aantonen dat het onzinnig is om te beweren dat verzet tegen zionisme antisemitisch is, wat veel voorstanders van Israëls oorlog tegen Gaza nog steeds volhouden, en als excuus gebruiken om geen actie te ondernemen tegen de volkerenmoord. Jammer genoeg heeft de gewone pers vrijwel geen belangstelling voor hun opvattingen. Dat doodzwijgen is veelzeggend. Het toont aan dat het werkelijke probleem niet een gebrek is aan Joodse stemmen die het zionisme aan de kaak stellen, maar de onwil van politici en pers om hun opvattingen de aandacht te schenken die zij verdienen.

Ook voor Josh Paul mogen we veel waardering hebben. Deze voormalige ambtenaar bij het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken nam al in oktober 2023 ontslag vanwege de Amerikaanse bewapening van Israël en was daarmee een voorbeeld voor een hele serie anderen.

Schijnheilige woorden van Ierse regeringen

Wij kunnen onze vraagtekens zetten bij het internationale imago van Ierland als een van Europa’s sterkste voorvechters van de Palestijnse rechten. Hoewel verschillende Ierse regeringen steeds kritischer hebben gereageerd op Israëls doen en laten, hebben zij nauwelijks echte maatregelen genomen. Zo beweerden ministers dat het opleggen van sancties aan Israël “oneerlijk zou zijn tegenover de Joodse bevolking”. Dat is een vreselijke leugen, maar de Ierse regering gebruikt die nog steeds om zo goed als niets te doen. Juist daarom zijn Joodse anti-zionistische bewegingen politiek zo belangrijk, omdat zij aantonen dat kritiek op het zionisme niets te maken heeft met vijandigheid tegen Joden. Zo ontnemen zij regeringen hun laatste smoes om maar niks te doen.

Westerse regeringen blijven de Palestijnse kwestie afschilderen als een eeuwenoude ruzie tussen verschillende bevolkingsgroepen, als irrationele haat tegen Joden, om maar niet te hoeven toe te geven wat het werkelijk is, namelijk: kolonialisme. Want in feite steunt het westen een extreem-rechtse, racistische regering om het hele Midden-Oosten te overheersen. Als je het zo bekijkt, kun je begrijpen waarom het westen Israël blijft steunen, ondanks de overweldigende hoeveelheid bewijsmateriaal over de enorme aantallen burgerslachtoffers en de verwoesting van zo verschrikkelijk veel woningen van gewone mensen in Gaza.

We moeten echter de genocide in Gaza vooral niet zien als het werk van een handjevol extremistische Israëlische politici. Een aantal westerse regeringen is nu al bezig met de bekende strategie van het aanwijzen van een paar slechte mensen aan de top, om met een paar nieuwe gezichten op de oude weg door te kunnen gaan. Zij zullen straks premier Netanyahu en bijvoorbeeld de ministers Smotrich en Ben-Gvir aan de schandpaal nagelen, om zo de westerse invloed in het Midden-Oosten via het zionisme intact te houden, ook al blijft dit ten koste gaan van de Arabische bevolking.

Palestina en de toekomst van ons allemaal

We moeten de oorlog in Palestina niet behandelen als een puur humanitaire kwestie. De strijd voor dekolonisatie van dit land is onlosmakelijk verbonden met tal van politieke ontwikkelingen in Europa. Kijk naar de snelle groei van de militaire uitgaven, de toenemende invloed van de wapenindustrie, en de vermindering van de uitgaven voor openbare diensten en sociale ondersteuning. Het geld dat nu naar bewapening gaat, onttrekken de regeringen aan betaalbare woningen voor gewone mensen, aan gezondheidszorg en onderwijs. We moeten de strijd tegen kolonialisme in het buitenland koppelen aan ons gevecht voor sociale rechtvaardigheid in ons eigen land, want het zijn twee kanten van hetzelfde politieke conflict voor een rechtvaardige samenleving.

Als we zeggen dat Palestina de frontlinie is in de strijd van de mensheid tegen barbarij, dan zijn dat geen loze woorden, want het gaat inderdaad om een heftig gevecht voor een betere wereld. Als regeringen erin slagen om genocides door te laten gaan, de verantwoordelijken te beschermen, en afwijkende meningen te onderdrukken, dan zullen de gevolgen niet beperkt blijven tot Palestina. Zij zullen dan onze toekomst gaan bepalen. Daarom is solidariteit met Palestina voor ieder van ons van levensbelang.

Richard Boyd Barrett

Boyd Barrett is een Ierse anti-oorlogsactivist en parlementslid. Het oorspronkelijke artikel “’They’re Coming for All of Us’: Richard Boyd Barrett on Gaza and Global Barbarism” verscheen half juli op Thinking Palestine. Het is een verslag van de redactie van Thinking Palestine van Boyd Barretts toespraak op het Tweede Joods-Anti-zionistische Congres. Vertaling en bewerking: Jan Paul Smit.

Verder lezen

“From Words to Action: Ilan Pappé Urges a Strategy for Palestine beyond Solidarity”.