Actie van Werkgroep Slavernijverleden Hoorn: “Kick out J.P. Coen!” (beeldverslag)
Zaterdag vond in Hoorn de derde demonstratie plaats in een reeks van tien acties voor verplaatsing van het standbeeld van de genocidepleger Jan Pieterszoon Coen naar het Westfries Museum. Deze demonstraties worden georganiseerd door We Promise en de Werkgroep Slavernijverleden Hoorn (WSH), met als doel om het standbeeld van Coen uit de openbare ruimte te verwijderen en in een museum te plaatsen, voorzien van de juiste historische context. Het eerbetoon aan de koloniale misdadiger moet immers eindelijk eens gaan stoppen.
Zo’n twintig mensen namen aan de demonstratie deel, die energiek en strijdbaar verliep. De stoet vertrok vanaf station Hoorn en kreeg al snel te maken met een inwoner van Hoorn die tevergeefs probeerde om de actie te verstoren. Demonstreren tegen Coen in Hoorn is rondlopen in vijandelijk gebied, Ook deze keer bleek dat weer, maar er werden gelukkig ook duimen opgedoken en sommige inwoners scandeerden zelfs mee met de leuzen. Die werden onophoudelijk geroepen, zoals “Weg met J.P. Coen”, “Kick out J.P. Coen, kick out J.P. Coen” (een variant op de leus in de strijd tegen de racistische karikatuur Zwarte Piet), “VOC, weg ermee”, Hey ho, hey ho, J.P. Coen has got to go”, “1, 2, 3, 4, J.P. Coen hoort niet hier, 5, 6, 7, 8, in het museum of anders de gracht” en “Coen moordde voor de poen”.
De groep stond stil op de plek in een van de winkelstraten waar het logo van de VOC midden op straat is aangebracht. Samen met verwijzingen naar de specerijen waarvoor in 1621 onder leiding van Coen een genocide werd gepleegd op de Banda-eilanden. De VOC was een organisatie die roofde, plunderde, moordde, in mensen handelde, hen tot slaaf maakte en hen aan de dwangarbeid zette. Maar in Hoorn maakt men nog steeds volop reclame voor de verschrikkingen van het Nederlandse kolonialisme.
Aangekomen bij het standbeeld op de Roode Steen bleek zich daar een handjevol Coen-fans met twee actiebordjes netjes achter dranghekken te hebben opgesteld aan de andere kant van het plein, achter het beeld. Hun actie was ook tevoren aangemeld. Slechts één ’tegendemonstrant’, de fascist Jasper Ruijtenbeek die ook weer was komen opdagen, had zich stiekem elders opgesteld, maar die durfde gedurende het protest zijn actiebordje niet te laten zien.
Voor de dekoloniale activisten had de politie weliswaar een vak naast het beeld gemaakt, maar dat was omsingeld door maar liefst twee linies van hekken. Dat was te gortig. De activisten waren blij dat de politie gedurende het protest racisten op afstand hield, want dat was vorige keren veel minder het geval, maar dit vak had teveel het karakter van een gevangeniskamp. Ze stelden zich daarom op bij de ingang van het vak zodat ze niet achter hekken stonden te demonstreren, maar de hekken wel als rugdekking hadden.
Het begint inmiddels al een beetje een gewoonte te worden dat in Hoorn elke maand op een zaterdagmiddag dekoloniale activisten het straatbeeld bepalen en uiting geven aan hun eis om te stoppen met het verheerlijken van een koloniale genocidepleger. Het gaat om een moeizame en langdurige strijd, maar de activisten lieten ook gisteren weer hun vastberadenheid en standvastigheid zien. “Zo lang het standbeeld van Coen hier in de openbare ruimte blijft staan, zo lang zullen wij blijven actievoeren”, liet een van de activisten dan ook luidkeels weten.
Harry Westerink
