Geweld of geen geweld? De vraag mag niet eens gesteld!

Er wordt maar gemakshalve uitgegaan van vreselijke geweldsmisdrijven tegen personen om de hele discussie op voorhand af te serveren. Niemand die daar tegenin gaat. Het verbaast me niet, maar het moet toch. Nou, dan zal ik het maar doen. Laten we eens beginnen met die leuzen op de tunnelwand van de A12. Strikt juridisch genomen is dat, wanneer je dat op klaarlichte dag met een groep doet, “openlijke geweldpleging”, strafbaar met artikel 141. Zelfs indien uitgevoerd met krijt dat met water en zeep kan worden afgewassen, is het nog “geweld”. Ik ben zelf wel eens veroordeeld wegens openlijke geweldpleging na het gaten knippen in een hek rond grensgevangenis Kamp Zeist waar gezinnen met kinderen worden opgesloten. Ook dat is dus “geweld”. “Geweld” dat ik meer dan verdedigbaar vindt. Het is nodig, net zoals elk gat in een hek of muur aan de buitengrenzen van Fort Europa. Stel, je gaat een fabriek binnen waar wapens worden geproduceerd en slaat de machines stuk, of je saboteert een pijplijn waar op dat moment nog geen olie doorheen stroomt (in dat geval af te raden om voor de hand liggende redenen). Wettelijk gezien is die sabotage geweld. Maar wat nu als het levensgevaar afwendt? In Engeland zijn mensen voor zaken van sabotage vrijgesteld van strafvervolging nadat met succes een beroep werd gedaan op noodweer. Wat nu als ik een stal openbreek om dieren te bevrijden? Dat mag ook niet, maar die dieren wordt het leven gered. En laat ik nog maar eens herhalen dat de dakloze die een pand kraakt ook strafbaar is gesteld tegenwoordig. Wat strafbaar is, is niet automatisch slecht. En wat toelaatbaar is volgens de wet, is maar al te vaak wel slecht. Met de discussie over geweld kun je het dus ook hebben over waarom het ene geweld het andere niet is in termen van legaliteit enerzijds en legitimiteit anderzijds. Ik kan me zo voorstellen dat de discussie die de organisatie van die debatavond voor ogen had, over zulke zaken had mogen gaan. Dan zal blijken dat wat voor de één een moraal dilemma en een brug te ver is, voor de ander een kwestie van noodweer is, van verdediging van mens, dier, natuur. Verdediging van de hele planeet zelfs. Ik denk niet dat er ook maar iemand van plan was te spreken over geweld tegen personen, of het zou moeten gaan om zelfverdediging of de verdediging van iemand (mens of dier) naast je tegen geweld door die personen. En dan komt de discussie om de hoek kijken die zich afvraagt of je je met geweld mag verweren tegen diegenen die het wettelijk voorrecht hebben gekregen om je helemaal lens te slaan, te taseren, te vergiftigen met traangas of recht in je gezicht te spuiten met pepperspray, je omver te blazen met een waterkanon met potentieel gevaar voor blindheid als het je ogen raakt, je te wurgen, dood te schieten of in een cel te laten creperen. Die mogelijkheden van het geweldsmonopolie zijn eindeloos en de daders worden door de wet beschermd. Wat dan? “Turn the other cheek?” Laat je maar kapotmaken? Ik heb hen dat geweldsmonopolie in elk geval niet gegeven.

Joke Kaviaar in Geweld of geen geweld? De vraag mag niet eens gesteld! (Jokekaviaar.nl)